نمونه آرا

ابطال اجازه اقامت ملکی و ابطال ممنوعیت ورود V-69 – رأی دادگاه

در این مقاله 20 عنوان
  1. مشخصات رأی
  2. اختلاف چگونه پدید آمد؟
  3. تعارض تاریخ در متن چگونه برطرف شد؟
  4. مبنای قانونی اجازه اقامت کوتاه‌مدت مبتنی بر ملک
  5. آیا اجاره دادن مسکن بر اجازه اقامت اثر می‌گذارد؟
  6. ادعای اداره درباره اجاره دادن بر چه دلایلی مبتنی بود؟
  7. چرا تعهدنامه، دلیل رابطه اجاره محسوب نشد؟
  8. رابطه میان ابطال اجازه اقامت و ثبت محدودیت V-69
  9. دلیل ابطال از نظر دادگاه چیست؟
  10. تفاوت آن با رأی قبلیِ بازرسی نشانی چیست؟
  11. حکم دادگاه
  12. اهمیت رأی از حیث اجرا
  13. چه نتایجی نباید از این رأی استنباط شود؟
  14. در دعوای ابطال، کدام اسناد اهمیت دارند؟
  15. ارزیابی حقوقی وکیل خواهان
  16. پرسش‌های متداول
  17. نتیجه
  18. متن کاملِ ناشناس‌سازی‌شده رأی
  19. اطلاعات نویسنده
  20. ارتباط و اطلاع‌رسانی حقوقی
وکیل باتین ییلماز
نویسنده و بررسی‌کننده: وکیل باتین ییلماز (کانون وکلای استانبول، شماره پروانه: ۷۷۰۰۸)
انتشار:  ·  آخرین به‌روزرسانی:
این محتوا جهت اطلاع‌رسانی عمومی است و جایگزین مشاوره حقوقی برای پرونده مشخص شما نمی‌شود.

İstanbul 15. İdare Mahkemesi در رأی خود با شماره E. 2022/1053 و K. 2023/3928؛ ابطال اجازه اقامت کوتاه‌مدت با هدف ملکی و ممنوعیت ورود به کشورِ وابسته به این اقدام را، از آن‌جا که ادعای اجاره دادن مسکنِ تبعه خارجی به دیگری با دلیل عینی اثبات نشده بود، مغایر قانون دانسته است. دادگاه با تصریح به این‌که قرارداد اجاره، گردش بانکی، اظهارات شاهد یا سند عینی دیگری ارائه نشده است، هر دو اقدام را ابطال کرده است.

پاسخ کوتاه: در اجازه اقامت مبتنی بر ملک، واگذاری استفاده از مسکن به شخص دیگر یا اجاره دادن آن ممکن است بر هدف صدور اجازه تأثیر بگذارد. اما اداره باید تحقق این فعل را با اطلاعات و اسناد عینی اثبات کند. در پرونده مورد بررسی، چون ادعای اجاره دادن اثبات نشده بود، ابطال اجازه اقامت و ممنوعیت ورودِ مرتبط با آن ابطال شده است.

مشخصات رأی

دادگاهدادگاه اداری پانزدهم استانبول
شماره پرونده2022/1053
شماره رأی2023/3928
تاریخ رأی19.07.2023
موضوع دعواابطال اجازه اقامت کوتاه‌مدت با هدف ملکی و ابطال ممنوعیت ورود به کشور
دلایل ادارهادعای اجاره دادن مسکنِ مبنای اجازه اقامت به شخص دیگر
محدودیت ذکرشده در پروندهسابقه محدودیت V-69
وکیلِ خواهانوکیل باتین ییلماز
اداره خواندهاستانداری İstanbul
نتیجه رأیابطال اقدامات اداریِ ابطال اجازه اقامت و ممنوعیت ورود به کشور
طریق اعتراض به رأیظرف 30 روز از روز پس از ابلاغ، طریق استیناف در İstanbul Bölge İdare Mahkemesi مفتوح است

رأی İstanbul 15. İdare Mahkemesi با شماره E. 2022/1053, K. 2023/3928 که موضوع این بررسی است، وکیل خواهان وکیل باتین ییلماز در دعوای ابطال که توسط [tarafından] اقامه و پیگیری شده، صادر شده است. این رأی بدون اشتراک‌گذاری اطلاعاتی که بتواند هویت شخص مربوط را آشکار کند، صرفاً با هدف بررسی مبانی حقوقی آن و اهمیتش در عمل مورد بحث قرار می‌گیرد.

اختلاف چگونه پدید آمد؟

خواهان در سال 2020 از راه‌های قانونی وارد ترکیه شده و در تاریخ 20.08.2021 به‌تنهایی مالک یک واحد مستقل با کاربری مسکونی واقع در İstanbul شده است. درباره خواهان که بر مبنای مالکیت ملک، اجازه اقامت کوتاه‌مدت گرفته بود، بعداً به این دلیل که مسکن را به شخص دیگری اجاره داده و خود از آن استفاده نکرده است، اقدام اداری اتخاذ شده است.

İstanbul İl Göç İdaresi Müdürlüğü (اداره استانی مهاجرت İstanbul)، با اقدام مورخ 22.02.2022، اجازه اقامت با هدف ملکی را ابطال کرده است؛ همچنین به سبب ابطال اجازه اقامت، درباره خواهان افزون بر آن ممنوعیت ورود به کشور اعمال کرده است. در اطلاعات مربوط به پرونده، این سابقه به‌عنوان کد محدودیت V-69 ذکر شده است.

طرف خواهان با این استدلال که مسکن به شخص دیگری اجاره داده نشده، استفاده از ملک ادامه داشته و سند عینیِ اثبات‌کننده ادعای اداره وجود ندارد، درخواست ابطال هم ابطال اجازه اقامت و هم ممنوعیت ورود به کشور را مطرح کرده است. اداره خوانده نیز دفاع کرده است که مسکن به شخص دیگری اجاره داده شده و برای هدف اقامت استفاده نشده است.

تعارض تاریخ در متن چگونه برطرف شد؟

در نخستین متن خلاصه مربوط به رأی، تاریخ اقدام اداریِ ابطال اجازه اقامت 15.11.2023 نوشته شده است. اما در بخش «خلاصه دعوا»ی رأی دادگاه، تاریخ اقدام اداری به‌صراحت 22.02.2022 ذکر شده و شماره اساس پرونده نیز متعلق به سال 2022 است. از این رو، در این بررسی، 22.02.2022 تاریخِ مندرج در متن خودِ رأی دادگاه ملاک قرار گرفته است.

در صورت وجود اختلاف میان متن خلاصه و متن اصلی حکم در بررسی آرا، لازم است مشخصات پرونده و تاریخ‌های اقدام اداری پیش از انتشار، همچنین بر اساس نمونه رأیِ ناشناس‌سازی‌شده، جداگانه نیز تأیید شوند.

مبنای قانونی اجازه اقامت کوتاه‌مدت مبتنی بر ملک

اجازه اقامت کوتاه‌مدت که می‌تواند به اتباع خارجیِ مالکِ ملک داده شود، در مواد 31، 32 و 33 قانون شماره 6458 اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی تنظیم شده است. به متن به‌روز قانون سامانه اطلاعات قوانین از طریق آن می‌توان دسترسی داشت. توضیحات نهادی Göç İdaresi Başkanlığı (ریاست اداره مهاجرت ترکیه) درباره اجرا نیز انواع اجازه اقامت صفحه آمده است.

ماده 31 قانون شماره 6458: مالک ملک بودن

مطابق ماده 31/1-(b) قانون، به اتباع خارجی که در ترکیه مال غیرمنقول دارند، می‌توان اجازه اقامت کوتاه‌مدت داد. این حکم برای هر شخصِ مالکِ ملک، حق اقامتِ بدون قید و شرط و تغییرناپذیر ایجاد نمی‌کند. وصف مسکونیِ ملک، هدف درخواست و سایر شرایط مورد نیاز در رویه جاری، با هم ارزیابی می‌شوند.

برای اطلاعات تفصیلی درباره ارزش ملک، شرط تک‌ملک بودن، وصف مسکونی و مدارک درخواست شرایط اجازه اقامت ملکی می‌توانید راهنمای ما را مطالعه کنید.

ماده 32 قانون شماره 6458: هدف اقامت و اطلاعات نشانی

تبعه خارجیِ متقاضی اجازه اقامت کوتاه‌مدت باید اطلاعات و اسنادی را که هدف اقامت او در ترکیه را پشتیبانی می‌کنند ارائه کند و نشانی محل اقامت خود را اعلام نماید. در درخواست مبتنی بر ملک، در حالی که ثبت سند مالکیت، مالکیت را نشان می‌دهد، استفاده از مسکن به‌گونه‌ای که با هدف درخواست سازگار باشد نیز جداگانه اهمیت دارد.

ماده 33 قانون شماره 6458: استفاده مغایر با هدف

ماده 33 قانون، احراز استفاده از اجازه اقامت کوتاه‌مدت خارج از هدف صدور آن را به‌عنوان یکی از جهات رد، ابطال یا عدم تمدید مقرر می‌کند. شرط «احراز» بیانگر آن است که اداره نمی‌تواند صرفاً بر ظن یا فرض متکی باشد؛ بلکه باید اوضاع‌واحوال عینی مربوط به استفاده خارج از هدف را مطرح کند.

آیین‌نامه اجرایی ماده 28 و ماده 29

بر اساس ماده 28 آیین‌نامه مربوط به اجرای قانون اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی، در اجازه اقامت مبتنی بر ملک، لازم است ملک دارای کاربری مسکونی باشد و برای این منظور استفاده شود. ماده 29 آیین‌نامه نیز احراز استفاده خارج از هدف از اجازه را در زمره اسباب ابطال اجازه اقامت کوتاه‌مدت برمی‌شمارد. به متن رسمی منتشرشده آیین‌نامه روزنامه رسمی از طریق آن قابل دسترسی است.

آیا اجاره دادن مسکن بر اجازه اقامت اثر می‌گذارد؟

مبنای حقوقی اجازه اقامت مبتنی بر ملک، بر استفاده تبعه خارجی از واحد مسکونی خود واقع در ترکیه برای این منظور استوار است. اجاره دادن تمامِ واحد مسکونی به شخص ثالث و عدم سکونت مالکِ تبعه خارجی در آن، ممکن است با توجه به ویژگی‌های پرونده مشخص، به این ارزیابی منجر شود که مبنای اجازه از میان رفته یا اجازه خارج از هدف آن استفاده شده است.

اما برای آنکه چنین نتیجه‌ای از نظر حقوقی معتبر باشد، لازم است ادعای «واحد مسکونی اجاره داده شده است» اثبات شود. اسکان موقت یک دوست یا خویشاوند در خانه تبعه خارجیِ مالک سند، با اجاره دادن ملک به قصد کسب درآمد، یک وضعیت حقوقی واحد نیست. نحوه استفاده، اقامت بالفعل، رابطه میان طرفین و ادله مادی باید با هم ارزیابی شوند.

ادعای اداره درباره اجاره دادن بر چه دلایلی مبتنی بود؟

دادگاه احراز کرده است که اداره خوانده، مبنای مادی کافی برای پشتیبانی از ادعای اجاره داده شدن ملک به شخص دیگری ارائه نکرده است. در رأی به‌ویژه تصریح شده است که ادله زیر وجود نداشته‌اند:

  • یک قرارداد اجاره تنظیم‌شده میان خواهان و شخص ثالث،
  • گردش حساب بانکی که نشان دهد به خواهان اجاره‌بها پرداخت شده است،
  • اظهار شاهدی که رابطه استیجاری را تأیید کند،
  • سایر اطلاعات یا اسناد عینی که نشان دهد ملک توسط خواهان استفاده نمی‌شود.

مقصود از این احصا در رأی آن نیست که در هر پرونده ابطال اجازه اقامت، وجود تمام این چهار دلیل الزاماً لازم باشد. اثبات رابطه اجاره یا واگذاری استفاده به دیگری با دلایل متفاوت و قانونی امکان‌پذیر است. اما در پرونده مشخص، هیچ دلیل کافی‌ای که ادعای اداره را تأیید کند ارائه نشده است.

چرا تعهدنامه، دلیل رابطه اجاره محسوب نشد؟

در پرونده دعوا، یک تعهدنامه مورخ 14.02.2022 وجود داشته است مبنی بر اینکه یکی از دوستان خواهان در دوره‌ای که در ترکیه حضور دارد، هزینه‌هایی مانند اسکان، خورد و خوراک او را تأمین خواهد کرد. از حیث ادعای اجاره دادن از سوی اداره، محتوای این سند نیز به‌طور جداگانه بررسی شده است.

دادگاه احراز کرده است که در تعهدنامه، هیچ‌گونه اطلاعاتی دال بر اینکه خواهان منزل خود را اجاره داده باشد، وجود ندارد. اینکه شخصی تعهد کند هزینه‌های اسکان و مخارج اساسی دوست خود را تأمین کند، به‌تنهایی دلیل وجود قرارداد اجاره یا تحصیل درآمد اجاره نیست. ماهیت حقوقی سند باید نه بر اساس عنوان آن، بلکه بر مبنای محتوای آن و رابطه واقعی طرفین ارزیابی شود.

دادگاه با تصریح به اینکه اطلاعات و اسناد عینی در خصوص واگذاری استفاده از مال غیرمنقول به شخص دیگر وجود ندارد، به این نتیجه رسیده است که به سبب «فعلی که به اثبات نرسیده است» اجازه اقامت قابل ابطال نیست.

رابطه میان ابطال اجازه اقامت و ثبت محدودیت V-69

بر اساس اطلاعات موجود در پرونده، پس از ابطال اجازه اقامت، در خصوص خواهان با ثبت محدودیت V-69 ممنوعیت ورود به کشور اعمال شده است. در رأی دادگاه، این اقدام دوم به‌عنوان ممنوعیت ورود به کشور که به سبب ابطال اجازه اقامت وضع شده، توصیف شده است.

ممنوعیت ورود، یک اقدام اداری است که جدا از ابطال اجازه اقامت، نتیجه حقوقی مستقلی ایجاد می‌کند. ماده 9 قانون شماره 6458 اصول ممنوعیت ورود به ترکیه را تنظیم می‌کند. در قانون اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی پیوند قابل دسترسی است.

ابطال اجازه اقامت، در هر حال و به‌صورت خودکار، همه اقدامات اداریِ ممنوعیت ورود را غیرقانونی نمی‌کند. با این حال، اگر تنها سبب مادیِ ممنوعیت ورود، ابطالِ غیرقانونی تشخیص‌داده‌شدهِ اجازه اقامت باشد، از میان رفتن اقدام مبنا ممکن است وضعیت حقوقی اقدام مرتبط را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در رأی مورد بررسی، دادگاه به این نتیجه رسیده است که هم در ابطال اجازه اقامت و هم در ممنوعیت ورودی که به این سبب اعمال شده، انطباق با قانون وجود نداشته است.

برای ماهیت سوابق محدودیت راهنمای کد محدودیت ما؛ برای راه‌های رفع ممنوعیت ورود به کشور ممنوعیت ورود به ترکیه چگونه رفع می‌شود؟ می‌توانید مقاله ما را بررسی کنید.

خاتمه دادن به یک اجازه اقامت که قبلاً صادر شده و مدت اعتبار آن همچنان ادامه دارد، اقدامی اداری متفاوت از رد درخواست جدید و نپذیرفتن درخواست تمدید است. برای اطلاعات تفصیلی درباره دلایل ابطال، ابلاغ، مهلت اقامه دعوا، درخواست توقف اجرای اقدام اداری و آثار تصمیم ابطال بر حق اقامت قانونی تبعه خارجی، راهنمای ابطال اجازه اقامت و دعوای ابطال آن می‌توانید بررسی کنید.

دلیل ابطال از نظر دادگاه چیست؟

دادگاه احراز کرده است که خواهان مالکِ منفردِ بخش مستقل مربوطه است و بر پایه این ملک اجازه اقامت دریافت کرده است. سبب اقدام ابطال، ادعای این است که خواهان خود از این ملک استفاده نکرده و آن را به شخص دیگری اجاره داده است. اما قرارداد اجاره، سابقه پرداخت، اظهارات شاهد یا سند عینی دیگری که تحقق این فعل را نشان دهد، به پرونده ارائه نشده است.

تعهدنامه‌ای که در دادخواست توضیح داده شده نیز رابطه اجاره را نشان نمی‌دهد. بنابراین، میان واقعه مادی مورد استناد اداره و اسناد موجود در پرونده، ارتباطی که نتیجه استفاده از اجازه اقامت خارج از هدف آن را موجه سازد، برقرار نشده است.

دادگاه به همین دلیل، رأی داده است که در ابطال اجازه اقامت مبتنی بر ملک، با استناد به فعلی که به اثبات نرسیده است، انطباق با قانون وجود ندارد. ممنوعیت ورود به کشور که به‌صورت تبعی در پی ابطال اجازه اقامت اعمال شده نیز، چون بر همان سبب مادیِ مغایر با قانون استوار بوده، ابطال شده است.

تفاوت آن با رأی قبلیِ بازرسی نشانی چیست؟

رأیادعای اداریسبب اصلی ابطال
E. 2024/2663, K. 2024/7206این‌که تبعه خارجی عملاً در نشانی ثبت‌شده اقامت نداشته استتکمیل نشدن صورتجلسه بازرسی با تحقیقات محیطی و بررسی اشتراک‌ها
E. 2022/1053, K. 2023/3928این‌که تبعه خارجی ملک خود را به شخص دیگری اجاره داده استنبود دلیل عینی دال بر رابطه اجاره یا واگذاری استفاده به شخص دیگر

هرچند هر دو رأی مربوط به اجازه اقامت مبتنی بر ملک هستند، اما یک مسئله حقوقی واحد را حل نمی‌کنند. در رأی نخست، کفایت بازرسی نشانی؛ و در این رأی، این‌که آیا ادعای اجاره دادن اثبات شده است یا خیر و وضعیت حقوقی ممنوعیت ورود مرتبط با آن بررسی شده است. برای بُعد ادله و تشریفاتیِ تحقیقات نشانی، بررسی نشانی محل سکونت برای اجازه اقامت می‌توانید نگاهی به مقاله ما بیندازید.

حکم دادگاه

İstanbul 15. İdare Mahkemesi در تاریخ 19.07.2023 به اتفاق آرا:

  1. ابطال اقدام مربوط به ابطال اجازه اقامت مبتنی بر ملک،
  2. ابطال اقدام ممنوعیت ورود به کشور که به سبب ابطال اجازه اقامت اعمال شده است,
  3. مقرر شد مجموع 695,60 TL هزینه دادرسی توسط اداره خوانده به خواهان پرداخت شود،
  4. مطابق تعرفه حداقل حق‌الوکاله وکلا (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi) که در تاریخ تصمیم لازم‌الاجرا بوده است، مقرر شد مبلغ 11.000 TL حق‌الوکاله تعیین‌شده برای پرونده‌های دارای جلسه رسیدگی از اداره خوانده اخذ و به خواهان پرداخت شود،
  5. مقرر شد هزینه مازاد پست پس از قطعیت تصمیم به خواهان مسترد شود،
  6. مقرر شد این تصمیم با باز بودن طریق استیناف نزد İstanbul Bölge İdare Mahkemesi ظرف 30 روز از روز پس از ابلاغ تصمیم صادر شود

اهمیت رأی از حیث اجرا

  • ادعای اجاره دادن باید عینیت یابد: برداشت انتزاعی به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که اجازه اقامت برخلاف هدف آن استفاده شده است.
  • باید محتوای سند مبنا قرار گیرد: تعهدنامه اسکان، تا زمانی که در محتوای آن رابطه اجاره وجود نداشته باشد، نمی‌تواند مانند قرارداد اجاره ارزیابی شود.
  • سبب اقدام اداری در معرض نظارت قضایی است: اداره باید بتواند دلایل فعلی را که مدعی تحقق آن است به دادگاه ارائه کند.
  • اقدام مرتبط باید جداگانه بررسی شود: مبنای ممنوعیت ورودِ مرتبط با ابطال اجازه اقامت، هنگامی که اقدام اصلی ابطال شود، جداگانه ارزیابی می‌شود.
  • سند مالکیت به‌تنهایی حق اقامت نامحدود ایجاد نمی‌کند: لازم است واحد مسکونی برای هدف اقامت استفاده شود و سایر شرایط نیز ادامه داشته باشد.
  • هر پرونده با ادله خود به نتیجه می‌رسد: در پرونده دیگری که در آن قرارداد اجاره، سابقه پرداخت یا احرازهای میدانیِ منسجم وجود دارد، ممکن است تصمیم متفاوتی اتخاذ شود.

چه نتایجی نباید از این رأی استنباط شود؟

  • نمی‌توان یک نتیجه کلیِ حقوق خصوصی مبنی بر اینکه تبعه خارجیِ مالکِ ملک تحت هیچ شرایطی نمی‌تواند واحد مسکونی خود را اجاره دهد، استنباط کرد.
  • نمی‌توان گفت حتی اگر ملک اجاره داده شود، اجازه اقامت به هیچ وجه قابل ابطال نیست.
  • هر تعهدنامه‌ای که برای یک دوست تنظیم شده باشد، به‌طور قطعی ثابت نمی‌کند که ملک در عمل توسط مالک استفاده می‌شود.
  • ممنوعیت ورود درباره هر شخصی که اجازه اقامت او ابطال شده است، خودبه‌خود بی‌اعتبار نمی‌شود.
  • رأی دادگاه بدویِ مورد بررسی نشان نمی‌دهد که همه دعاوی مشابه با همان نتیجه خاتمه خواهند یافت.

در دعوای ابطال، کدام اسناد اهمیت دارند؟

با توجه به ماهیت اختلاف؛ سند مالکیت، کارت اقامت، اقدام اداریِ ابطالِ مستدل، سابقه مربوط به ممنوعیت ورود به کشور، اوراق ابلاغ، صورت‌جلسات بازرسی، اشتراک‌های برق، آب و گاز طبیعی، سوابق مصرف، اسنادی که اداره به‌عنوان مبنای رابطه اجاره به آن‌ها استناد کرده است، گردش‌های بانکی و سایر ادله قانونی که استفاده واقعی از ملک را توضیح می‌دهد، می‌تواند به‌صورت توأمان بررسی شود.

صرفاً وجود سند کافی نیست؛ بلکه مرتبط بودن آن با دوره‌ای که اقدام اداریِ ابطال در آن اتخاذ شده و امکان برقراری ارتباط آن با دلیل اداری اهمیت دارد. اقامه دعوا، اجرای اقدام اداری را خودبه‌خود متوقف نمی‌کند. وضعیت فعلی حق اقامت قانونی، اینکه ممنوعیت ورود اعمال شده است یا خیر، و شرایط توقف اجرای اقدام اداری باید جداگانه ارزیابی شود.

برای نتایج کلی حقوقی ابطال اجازه اقامت و فرایند دعوا راهنمای ابطال اجازه اقامت ما می‌توانید بررسی کنید.

ارزیابی حقوقی وکیل خواهان

به ارزیابی Av. Batın Yılmaz، وجه متمایز این رأی آن است که دو اقدام اداری جداگانه مبتنی بر یک سبب مادی واحد را به‌طور توأمان مورد نظارت قرار می‌دهد. دادگاه ابتدا بررسی کرده است که آیا ادعای اجاره دادن ملک اثبات شده است یا خیر؛ و پس از احراز اینکه این فعل به اثبات نرسیده است، هم ابطال اجازه اقامت و هم ممنوعیت ورودی را که به سبب این ابطال وضع شده بود، مغایر با قانون دانسته است.

در چنین پرونده‌هایی، صرف ارائه سند مالکیت ممکن است به‌تنهایی راهبرد دعوا کافی ایجاد نکند. باید به‌طور جداگانه بررسی شود که اداره ادعای اجاره دادن را بر اساس کدام سند یا احراز شکل داده است، تبعه خارجی عملاً چگونه از محل سکونت استفاده کرده است، ماهیت حقوقی رابطه با شخص ثالث چیست، و آیا سابقه محدودیت دارای دلیل مستقلی هست یا خیر. از آنجا که ساختار اقدام و ادله در هر اختلاف متفاوت است، این رأی را نمی‌توان به‌عنوان تضمین نتیجه تفسیر کرد.

پرسش‌های متداول

آیا اجازه اقامت تبعه خارجی‌ای که ملک خود را اجاره می‌دهد ابطال می‌شود؟

در اجازه اقامت مبتنی بر ملک، لازم است واحد مسکونی توسط تبعه خارجیِ مالک برای هدف اقامت استفاده شود. اجاره دادن کاملِ واحد مسکونی و عدم سکونت تبعه خارجی در آنجا، ممکن است بر شرایط اجازه تأثیر بگذارد. اما این وضعیت باید با اطلاعات و اسناد عینی و قابل نظارت احراز شود.

آیا تعهدنامه اسکان که برای دوست داده شده است، قرارداد اجاره محسوب می‌شود؟

خیر. اگر در محتوای سند، مبلغ اجاره، اراده اجاره دادن یا عناصر دیگری که نشان دهد مسکن به اجاره داده شده است وجود نداشته باشد، تعهد تأمین اسکان و پرداخت هزینه‌ها به‌تنهایی را نمی‌توان قرارداد اجاره دانست. در رأی بررسی‌شده نیز پذیرفته شده است که تعهدنامه دلالتی بر رابطه اجاره ندارد.

آیا ادعای اجاره دادن بدون قرارداد اجاره قابل اثبات است؟

با توجه به ویژگی‌های پرونده عینی، پرداخت‌های بانکی، اظهارات طرفین، صورت‌جلسات بازرسی و سایر ادله قانونی می‌توانند رابطه اجاره یا استفاده را نشان دهند. نبود قرارداد اجاره کتبی به‌تنهایی هرگز به این معنا نیست که اجاره‌ای در کار نبوده است؛ اما اداره باید ادعای خود را با ادله کافی مطرح کند.

کد محدودیت V-69 چیست؟

V-69 یکی از سوابق محدودیت اداری است که در عمل در ارتباط با اتباع خارجی‌ای که اجازه اقامت آنان ابطال شده است استفاده می‌شود. نتیجه حقوقی این کد باید بر اساس سبب درج آن، تاریخ، مدت و اقدامات اداری مستند آن بررسی شود. همچنین باید اثر سابقه محدودیت و ممنوعیت ورود به کشور در پرونده عینی به‌طور جداگانه تعیین شود.

آیا با ابطال اجازه اقامت، ممنوعیت ورود به‌صورت خودکار از نظر قانونی موجه می‌شود؟

خیر. سبب قانونی ممنوعیت ورود و وقایعی که بر آن مبتنی است نیز به‌طور جداگانه قابل نظارت است. در رأی بررسی‌شده، چون ممنوعیت ورود صرفاً به ابطال اجازه اقامت که خلاف قانون تشخیص داده شده بود مستند شده بود، هر دو اقدام باهم ابطال شده‌اند.

آیا راه استیناف نسبت به این رأی باز بود؟

بله. در رأی ذکر شده است که می‌توان ظرف 30 روز از روز پس از ابلاغ، نزد İstanbul Bölge İdare Mahkemesi درخواست استیناف ثبت کرد. در محاسبه مهلت باید تاریخ ابلاغی که مطابق تشریفات انجام شده است ملاک قرار گیرد.

نتیجه

رأی İstanbul 15. İdare Mahkemesi به شماره E. 2022/1053, K. 2023/3928 نشان می‌دهد که اجازه اقامت کوتاه‌مدت مبتنی بر ملک را نمی‌توان بر اساس ادعای اثبات‌نشده مبنی بر اجاره دادن مسکن به دیگری ابطال کرد. دادگاه به این نتیجه رسیده است که چون اطلاعات و اسناد عینی دال بر رابطه اجاره یا بر این‌که مسکن توسط خواهان استفاده نمی‌شده است وجود نداشته، فعل به اثبات نرسیده است.

دومین جنبه مهم رأی، این است که ممنوعیت ورود به کشور که به سبب ابطال اجازه اقامت اعمال شده است نیز بر مبنای همان سبب مادی مورد بررسی قرار گرفته است. از آنجا که فعلِ مبنای تصمیم اثبات نشده است، هم ابطال اجازه اقامت و هم ممنوعیت ورودِ مرتبط، مغایر با قانون تشخیص داده شده‌اند.

متن کاملِ ناشناس‌سازی‌شده رأی

آنچه در این نوشته بررسی شده است رأی İstanbul 15. İdare Mahkemesi به شماره E. 2022/1053، K. 2023/3928، می‌توانید به نسخه ناشناس‌سازی‌شده آن با حذف داده‌های شخصی و اطلاعاتی که می‌تواند هویت شخص مربوط را تعیین کند، از طریق پیوند زیر در قالب PDF دسترسی پیدا کنید.

این رأی صرفاً با هدف اطلاع‌رسانی حقوقی و بررسی رویه قضایی به اشتراک گذاشته می‌شود. داده‌های شخصی مندرج در رأی و اطلاعاتی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم امکان احراز هویت را فراهم می‌کند، ناشناس‌سازی شده است. در صورتی که ناشناس‌سازی و کار ویرایشی انجام‌شده در این صفحه در وب‌سایت، نشریه یا بستر دیجیتال دیگری استفاده یا بازنشر شود، batinyilmaz.av.tr لازم است نشانی [address] به‌عنوان منبع ذکر شود.


اطلاعات نویسنده

وکیل Batın Yılmaz
شماره ثبت کانون وکلای استانبول: 77008

عبارت انطباق با مقررات حرفه‌ای کانون وکلای ترکیه و ممنوعیت تبلیغات

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی حقوقی تهیه شده است. هدف آن تبلیغ برای هیچ شخص یا نهادی، جذب کار یا موکل، ارجاع، ادعای برتری حرفه‌ای یا تضمین نتیجه نیست.

هنگام تهیه محتوا قواعد حرفه‌ای اتحادیه کانون‌های وکلای ترکیه و مقررات منع تبلیغات در حرفه وکالت رعایت شده است. اطلاعات این مقاله به‌منزله مشاوره حقوقی یا نظر حقوقی قطعی درباره پرونده مشخص نیست.


ارتباط و اطلاع‌رسانی حقوقی

وکیل Batın Yılmaz
شماره ثبت کانون وکلای استانبول: 77008

محله یاکوپلو، بلوار حریت، رزیدانس اسکای‌پورت، طبقه:12 شماره:133، بیلیک‌دوزو، استانبول

تلفن: 0 (532) 669 34 90
تلفن جایگزین: 0 (532) 732 34 90

این بخش تماس صرفاً برای معرفی راه‌های ارتباطی در خصوص خدمات حقوقی تهیه شده و هیچ‌گونه هدف تبلیغاتی، جذب کار، جذب موکل یا ادعای برتری حرفه‌ای ندارد.

محتواهای این صفحه برای اطلاع‌رسانی عمومی است و استفاده از آن برای همه همکاران ما آزاد است. با این حال، مطابق قانون آثار فکری و هنری شماره 5846، در صورت استفاده از تمام یا بخشی از نوشته، تقاضا داریم نسبت به ذکر منبع به‌صورت «Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi – batinyilmaz.av.tr» و ارائه پیوند به نوشته مربوطه دقت لازم مبذول فرمایید.

وکیل باتین ییلماز

نویسنده

وکیل باتین ییلماز

وکیل موسس موسسه حقوقی باتین ییلماز. علاوه بر حقوق کیفری، شرکت‌ها، اداری، املاک، اجرایی و خسارت، در حوزه حقوق بیگانگان و تابعیت نیز به طرح دعاوی و ارائه مشاوره می‌پردازد.

درباره دفتر ما