Emsal karar incelemeleri

Ölen Eşin Mirasçıları Yabancı Boşanmanın Tanınmasını İsteyebilir: Yargıtay 2. HD

Bu yazıda 17 başlık
  1. Kısa Cevap: Mirasçıları yabancı boşanma
  2. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Kararının Künyesi
  3. Uyuşmazlık Nasıl Başladı? 2016’da Kesinleşen Boşanma, 2021’de Ölüm
  4. Yargıtay Mirasçılara Neden Dava Hakkı Tanıdı?
  5. Karşı Oy Neden Bozmaya Katılmadı? Kişiye Sıkı Sıkıya Bağlı Hak ve Eylemsizlik
  6. Hukuk Genel Kurulu 2011’de Aynı Soruya Ne Cevap Vermişti?
  7. Evlilik Ölümle Bittiyse Tanıma İstenemez mi? Aynı Dairenin İki Farklı Cümlesi
  8. Yabancı Boşanma Tanınırsa Sağ Kalan Eş Mirasçılığını Yitirir mi?
  9. Mirasçılık Belgesi ve Nüfus Kaydı Tanımadan Sonra Kendiliğinden Değişir mi?
  10. Mirasçılar Dava Açmadan Nüfusa Başvurabilir mi?
  11. Yargıtay Ölümden Sonraki Tanıma Davalarında Nasıl Karar Verdi?
  12. Bozmadan Sonra Mahkeme Neyi İnceleyecek?
  13. Babası Yurt Dışında Boşanmış Mirasçıların Dosyasında Ne İncelenmelidir?
  14. Sık Sorulan Sorular
  15. Sonuç: Mirasçı Davayı Açabilir, Tanıma ve Miras Payı Ayrıca Belirlenir
  16. Hukuki Kaynaklar ve İlgili İncelemeler
  17. Yazar ve Hukuki Bilgilendirme
Av. Batın Yılmaz

Yazan ve inceleyen: Av. Batın Yılmaz (İstanbul Barosu, Sicil No: 77008)
Yayın:  ·  Son güncelleme:
Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; somut dosyanız için hukuki görüş yerine geçmez.

Kısa Cevap: Mirasçıları yabancı boşanma

mirasçıları yabancı boşanma

Evet, ölen eşin mirasçıları yabancı boşanma kararının Türkiye’de tanınmasını isteyebilir; ancak bu yalnız dava açma hakkıdır, tanıma şartları ayrıca incelenir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin oy çokluğuyla verdiği karara göre tanıma kabul edilirse evlilik ölümle değil boşanmayla sona ereceğinden miras payı etkilenir ve mirasçılar 5718 sayılı Kanun’un 52. maddesindeki “hukuki yararı bulunan herkes” kavramına girer.

Daire bu sonuca 17 Haziran 2026 tarihli E. 2025/7717, K. 2026/6780 sayılı kararında ulaştı; bölge adliye mahkemesi kararını kaldırdı ve davayı reddeden ilk derece kararını davacılar yararına oy çokluğuyla bozdu. Karşı oy ise tanıma hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı olduğunu ve murisin dört yılı aşkın eylemsizliğinin mirasçıları bağladığını savundu.

Bozma davanın sonu değildir; dosya ilk derece mahkemesine dönmüştür ve tanıma şartları esastan incelenecektir. Miras payı ancak tanıma kabul edilirse etkilenebilir; payın nasıl hesaplanacağı kararda ele alınmamıştır, dosyanın sonraki aşaması da bilinmemektedir.

Bu inceleme, yayımlanan karar metinlerine dayanır. Tanıma ile tenfiz ayrımı ve kesinleşme belgeleri için yabancı boşanma kararının tanınması incelemesine, yabancı kararların genel etkisi için Türkiye’deki geçerlilik yazısına bakılabilir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Kararının Künyesi

Başlık Bilgi
Mahkeme Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas ve karar numarası E. 2025/7717, K. 2026/6780
Karar tarihi 17.06.2026
Dava türü Tanıma ve Tenfiz
İlk derece mahkemesi Karaman 2. Aile Mahkemesi, E. 2022/280, K. 2023/441
İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/764, K. 2025/1551
Sonuç Bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması, ilk derece kararının davacılar yararına bozulması
Oy durumu Oy çokluğu, karşı oy yazısı var
Kesinleşme Kararda “kesin olarak” ifadesi veya kanun yolu bildirimi yer almamaktadır

Uyuşmazlık Nasıl Başladı? 2016’da Kesinleşen Boşanma, 2021’de Ölüm

Davacılar, babaları ile davalının Rotterdam Mahkemesinin kararıyla boşandığını, babalarının da daha sonra öldüğünü belirterek yabancı ilamın tanınmasını ve tenfizini istedi. İlk derece mahkemesine göre eşlerden hiçbiri kararın Türkiye’de geçerli hâle gelmesi için girişimde bulunmamıştı.

Tarih veya karar no Gelişme Hukuki önemi
31.03.2016 Rotterdam Mahkemesi boşanma kararı verdi. Tanımada esas alınan an, kararın tarihi değil kesinleşme tarihidir.
28.09.2016 Yabancı karar kesinleşti. Boşanma, tanınırsa bu tarihten itibaren hüküm ifade eder.
01.05.2021 Baba öldü. Ölüm, kesinleşmeden dört yıl yedi aydan fazla sonra gerçekleşti.
K. 2023/441 Karaman 2. Aile Mahkemesi davayı reddetti. Evliliğin ölümle bittiği ve mirasçıların dava açamayacağı kabul edildi.
K. 2025/1551 Konya Bölge Adliye Mahkemesi istinafı esastan reddetti. Ret kararı korundu.
17.06.2026 Yargıtay 2. Hukuk Dairesi oy çokluğuyla bozdu. Dosya esasın incelenmesi için ilk derece mahkemesine gönderildi.

Alt derece kararlarının tarihleri metinde gösterilmediğinden tabloda karar numaraları kullanılmıştır; dava tarihi ile istinaf gerekçesi de aktarılmamıştır. Kararda mirasçılık belgesi, terekenin içeriği, eşlerin vatandaşlığı ve davacılar ile davalı arasındaki hısımlık hakkında bilgi yer almamaktadır.

Yargıtay Mirasçılara Neden Dava Hakkı Tanıdı?

İlk derece mahkemesine göre yabancı ilam ölüm tarihinde Türk hukukunda geçerli değildi, evlilik ölümle sona ermişti ve erkek eş sağlığında tanıma davası açmadığı için mirasçıların bu davayı açması mümkün değildi. Daire ise tanıma ve tenfizi tanımladıktan sonra gerekçesini üç adımda kurdu:

  1. Ölçüt hukuki yarardır. 52. maddenin birinci fıkrasına göre hukuki yararı bulunan “herkes” bu istemde bulunabilir.
  2. Mirasçının hukuki yararı vardır. Murisin boşanmasına ilişkin karar mirasçılık haklarını etkiler ve davacı bu sonucu “ancak mahkeme kararı ile” elde edebilir.
  3. Tanıma, evliliğin sona erme sebebini değiştirir. Bu değişiklik davacının miras payını etkiler.

“Yabancı boşanma ilamının tanınmasına karar verildiği takdirde evlilik ölümle değil, boşanmayla sona ereceği ve bu durum da davacının miras payını etkileyeceğinden; davacının yabancı ilamın tenfizini /tanınmasını istemekte hukuki yararı mevcuttur.”

Daire, mahkemenin “tenfiz/tanıma isteğinin esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm” vermesi gerektiğini belirtti. Bu ifade, kararın tanımayı değil esasın incelenmesini emrettiğini gösterir. Kararda 59. maddeye, Hukuk Genel Kurulu kararına ve uygulanacak miras hukukuna ilişkin açık bir değerlendirme yer almamaktadır.

Karşı Oy Neden Bozmaya Katılmadı? Kişiye Sıkı Sıkıya Bağlı Hak ve Eylemsizlik

Karşı oy, ilk derece mahkemesinin ret kararını isabetli bulur ve onama görüşünü dört ayağa dayandırır:

  • Hakkın niteliği: Yabancı boşanma kararının Türk hukukunda sonuç doğurmasını isteme hakkı, evliliğin taraflarına ait ve ailevi statüyü ilgilendiren, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir haktır. Bu haklar kural olarak mirasçılara geçmez, onlar tarafından dava konusu da yapılamaz.
  • Eylemsizlik: Muris dört yılı aşkın süre dava açmamıştır. Karşı oya göre bu uzun süreli eylemsizlik ve tanıma iradesi göstermemiş olması “mirasçıları bağlar”.
  • Evliliğin bitiş sebebi: Ölüm anında taraflar nüfusta evlidir ve Türk hukukuna göre evlilik 1 Mayıs 2021’de ölümle “zaten” sona ermiştir.
  • Dava ehliyeti: Mirasçılar ancak murisin açtığı ve ölümü sırasında süren davada yer alabilir. Sağlığında açılmış dava yoksa “bu davayı açma ehliyetleri yoktur”.

Karşı oy, mirasçıların yalnız mal varlığına yönelik “mücerret menfaat” amacıyla bu hakkı kullanamayacağını da ekler. Yazarın değerlendirmesine göre bu görüşün kaygısı anlaşılırdır; boşanmasını Türkiye’de gündeme getirmeyen kişinin hukuki durumu ölümünden sonra başkalarının davasıyla değişebilir. Çoğunluk gerekçesinde murisin eylemsizliğine ilişkin açık bir değerlendirme yer almamaktadır.

Hukuk Genel Kurulu 2011’de Aynı Soruya Ne Cevap Vermişti?

Hukuk Genel Kurulu, 30 Kasım 2011 tarihli E. 2011/2-593, K. 2011/726 sayılı kararında aynı soruyu çözdü. Alman mahkemesinin boşanma kararı 30 Temmuz 2002’de kesinleşmiş, anne 7 Ağustos 2003’te ölmüş, veraset ilamında sağ kalan eş de mirasçı gösterilmiş, çocuk 5 Nisan 2005’te tanıma davası açmıştı. Genel Kurul direnme kararını oy çokluğuyla bozdu; yayımlanan metinde karşı oy gerekçesi yer almamaktadır.

Karşı oyun birinci ayağına en yakın cevap şu cümledir:

“…herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın yabancı mahkeme kararının tanınmasında ‘hukuki yararı’ bulunan kişilerin tanıma ve tenfiz isteminde bulunabileceği; giderek şahsa sıkı sıkıya bağlı haklar dahil herhangi bir hakkın dahi bu kapsamdan istisna tutulamayacağı sonucuna varılmıştır.”

Bu cümle sınırsız bir dava hakkı kurmaz. Genel Kurul hemen ardından hukuki yararın “her davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde” değerlendirileceğini belirtir. Kararın diğer ayakları şunlardır:

  • 52. madde tanımada da uygulanır. Başlığı “Tenfiz İstemi” olsa da 58. madde karşısında aynı kural tanıma için geçerlidir.
  • Tanıma geçmişe etkilidir. 59. madde uyarınca tanıma kararları “verildikleri andan geriye etkili olarak” yabancı kararın kesinleştiği tarih itibarıyla hüküm ifade eder. Bu nedenle “nesep, nafaka ve miras hukukuna ilişkin” sonuçlar da aynı tarihten itibaren doğar.
  • Tarih sırası belirleyicidir. Genel Kurul, kesinleşme tarihinin “ölüm tarihinden önce” olmasına dayanmıştır.
  • TMK m. 181 ile çelişki doğar. Ölümden önce boşanmış eşin mirasçı olması bu maddeye aykırılık oluşturur; 2009 karşı oyu ise tanımanın aynı maddeyi “dolanılabilir” hâle getireceğini savunmuştu.
  • Hakkaniyet gözetilir. Nüfusta evli görünen sağ kalan eş tanıma isteyebilirken diğer mirasçılara bu hakkın tanınmaması hakkaniyetle bağdaşmaz.

Dosyadaki olaylar 5718 sayılı Kanun’dan önce gerçekleşmişti; Daire bozmasında 12 Aralık 2007’de yürürlüğe giren bu Kanun’un dikkate alınmasını istedi. Genel Kurul da 52. maddenin ilk cümlesinin önceki Kanun metninde bulunmadığını belirtti. Tanıma maddelerinin numaraları 5718 sayılı Kanun’a aittir.

2026 Kararı Genel Kurulu Neden Anmıyor?

Bunun sebebi kararda açıklanmamıştır, ancak iki metnin yakınlığı açıktır. 2026 kararının “Murisinin boşanmasına ilişkin kararın” diye başlayan çekirdek cümlesi, Genel Kurul kararındaki cümleyle “Somut olayda da” girişi dışında kelimesi kelimesine aynıdır. Yine de ne çoğunluk ne karşı oy Genel Kurul kararını anmaktadır. UYAP Emsal Karar veri tabanında “mirasçılık haklarını etkilemesi” ifadesiyle Kasım 2026’da yapılan aramada, yayımlanmış kararlar arasında yalnız bu iki karar dönmüştür.

Yazarın değerlendirmesine göre karşı oyun birinci ayağı, Genel Kurulun ele aldığı bir itirazdır. Daire de 3 Nisan 2012 tarihli E. 2011/21901, K. 2012/8257 sayılı kararında aynı gerekçeyle verilen ret kararını Genel Kurula atıf yaparak oy birliğiyle bozmuştur. Karara göre “Şahsa sıkı sıkıya bağlı haklar dahil, herhangi bir hak bu hükmün dışında tutulmamıştır”.

İkinci ayak ise farklıdır. Genel Kurul dosyasında ölüm kesinleşmeden yaklaşık bir yıl sonra gerçekleşmişti ve kararda murisin eylemsizliği tartışılmamıştır. Bu nedenle dört yılı aşkın sessizliğin mirasçıyı bağlayıp bağlamadığına Genel Kurul kararından doğrudan cevap çıkmaz. Tanıma isteminin süreye bağlı olmadığı önceki incelemede aktarılmıştır; sessizliğin irade sayılıp sayılamayacağı ise ayrı bir sorudur. E. 2015/787 sayılı dosyada kesinleşme ile ölüm arasında on iki yıldan fazla süre vardı, ancak kararda bu sürenin etkisi tartışılmamıştır ve davacı sağ kalan eşin kendisidir.

Evlilik Ölümle Bittiyse Tanıma İstenemez mi? Aynı Dairenin İki Farklı Cümlesi

Yazarın değerlendirmesine göre 2026 kararının karşısına çıkarılabilecek en güçlü metin karşı oy değil, Dairenin kendi kararlarıdır. Önceki incelemede kısaca not edilen gerilim şudur. Daire, E. 2023/5707, K. 2023/6196 ve E. 2024/10660, K. 2025/696 sayılı kararlarında dava hakkının “sadece Türk Hukukuna göre devam etmekte olan evliliklerde mümkündür” demiştir. Aynı kararlara göre evlilik “ölüm ve benzeri sebeplerle sonlanmışsa” önceki yabancı kararın “tanıma-tenfizi istenemez”.

Cümle, 2026 kararıyla ilk bakışta çelişmektedir. Üç tespit bu görünümü sınırlar:

  1. Somut olay ölüm değildir. İki dosyada da Türk boşanma kararı kesinleşip nüfusa işlenmişti. Gösterilen sebep de Türk mahkemesi kararıyla “çelişen bir hüküm” verilmesi ihtimalidir.
  2. Aynı cümle bir karşı oyda yer alır. Neredeyse aynı sözcükler, Genel Kurulun benimsediği E. 2009/8580, K. 2009/21495 sayılı bozma kararının karşı oyunda geçmektedir. Daire çoğunluğu ile Genel Kurul bu görüşün sonucunu benimsememiştir. 2023 ve 2025 kararları cümlenin kaynağını göstermemektedir; benzerlik, metin karşılaştırmasına dayanan bir tespittir.
  3. Ölüm dosyasında aksi söylenmiştir. Daire, 4 Haziran 2015 tarihli E. 2015/787, K. 2015/11676 sayılı kararında “boşanma kararının taraflarından birinin sonradan ölmüş olması, o ilamın tanınmasına engel değildir” demiş, evliliğin ölümle bittiğini kabul eden gerekçeyi kanuna aykırı bulmuştur.

UYAP’ta “ölüm ve benzeri sebeplerle sonlanmışsa” ifadesiyle Kasım 2026’da yapılan aramada dört karar döndü; ikisi anılan 2023 ve 2025 kararları, ikisi cümlenin karşı oyda geçtiği 2009 tarihli kararlardır. Sonuç yalnız yayımlanmış kararları kapsar; sayı eğilim veya başarı oranı göstermez.

Yazarın değerlendirmesine göre ölüm ifadesi, 2023 ve 2025 kararlarının sonucunu belirlememiştir. Türk boşanma kararında engel, kesin hükümle çatışmadır; ölüm ise böyle bir mahkeme kararı değildir. Buna karşılık Daire 2026 kararında bu ifadeden ayrıldığını açıkça söylememiştir. Bu nedenle benzer davada davalı tarafın o cümleye dayanması beklenebilir ve metinler arasındaki fark ayrıca gösterilmelidir.

Yabancı Boşanma Tanınırsa Sağ Kalan Eş Mirasçılığını Yitirir mi?

Kararların gerekçesine göre tanıma kabul edilir ve yabancı karar ölümden önce kesinleşmişse yitirir, ancak incelenen kararlarda bu sonucun terekenin paylaşımına kadar uygulandığı bir dosya yoktur. Gerekçe üç adımdan oluşur. Tanıma hâlinde taraflar yabancı kararın kesinleştiği andan itibaren boşanmış kabul edilir. Türk Medenî Kanunu’nun 181. maddesine göre “Boşanan eşler, bu sıfatla birbirlerinin yasal mirasçısı olamazlar”. Kesinleşme ölümden önceyse sağ kalan kişi ölüm günü eş sayılmayacağından eşe özgü yasal pay da doğmaz.

Bu ifadeler kararlarda hukuki yararı temellendirmek için kurulmuştur. 2026 kararı yalnız “miras payını” etkileyeceğini söyler, sağ kalan eşin payının ne olacağını hesaplamaz. Aşağıdaki tablo kararlardan değil, 499 ve 495. maddelerden yapılmış, yazara ait örnek bir hesaptır; Türk hukukunun uygulandığını, kesinleşmenin ölümden önce olduğunu ve ölüme bağlı tasarruf bulunmadığını varsayar.

Eşle birlikte mirasçı olan zümre Tanıma yoksa eşin yasal payı (TMK m. 499) Tanıma kabul edilirse eşin yasal payı
Altsoy Dörtte bir Yok
Ana ve baba zümresi Yarı Yok
Büyük ana, büyük baba ve çocukları Dörtte üç Yok

Örneğin iki çocukla birlikte mirasçı olan eş dörtte bir alırsa her çocuğa sekizde üç kalır, eş boşanmış sayılırsa her çocuğun payı yarıya çıkar. Aynı 181. madde uyarınca, aksi tasarruftan anlaşılmadıkça boşanmadan önceki ölüme bağlı tasarruflarla sağlanan haklar da kaybedilir.

Hesabın ön şartı uygulanacak hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 20. maddesine göre “Miras ölenin millî hukukuna tâbidir”, Türkiye’deki taşınmazlara ise Türk hukuku uygulanır. Ölen yabancıysa pay hesabı değişebilir; bu ayrım yabancı mirasçı incelemesinde ve yabancıların miras hakkı rehberinde ele alınmıştır. Mal rejiminden doğan alacaklar ise 2011 ve 2026 kararlarında değerlendirilmemiştir.

Kural iki yönlü de işleyebilir. E. 2015/787 sayılı dosyada davayı sağ kalan eş açmış, Daire onun yararını boşanan eşlerin “mirasçılık sıfatları bulunmadığı için” borçlardan sorumlu tutulamayacağı noktasına da dayandırmıştır.

Mirasçılık Belgesi ve Nüfus Kaydı Tanımadan Sonra Kendiliğinden Değişir mi?

Nüfusta evli görünmek, davaya engel sayılmamıştır. Genel Kurul, “Türk nüfus kütüğünde evli görünen” sağ kalan eşin dahi tanıma isteyebileceğini belirtmiştir. Daire de 2015 kararında, çocukların kaydı bağlamında, “Nüfus kayıtları kurucu değil, bildirici etkiye sahiptir” demiştir.

Genel Kurulun aktardığı 2006 tarihli Yönetmeliğin 58. maddesine göre tanıma kesinleşince boşanma tarihi olarak yabancı kararın kesinleşme tarihi alınır. Ulaşılan metne göre benzer kural bugün 9 Mayıs 2020 tarihli Nüfus Hizmetleri Uygulama Yönetmeliği’nin 27. maddesinde yer almaktadır. Bu kurala göre kayda ölümden önceki bir boşanma tarihi işlenebilir; ölmüş kişinin kaydının uygulamada nasıl düzeltildiği kararlardan anlaşılmamaktadır.

Mirasçılık belgesi bakımından Türk Medenî Kanunu’nun 598. maddesi, “Mirasçılık belgesinin geçersizliği her zaman ileri sürülebilir” der. Genel Kurul dosyasında veraset ilamı sağ kalan eşi mirasçı göstermiş, bu durum dava hakkına engel olmamıştır. 2009 karşı oyu böyle bir ilamın tanımayla bağdaşmayacağını savunmuştu. Yazarın değerlendirmesine göre 598. madde, Türk boşanma kararındaki kesin hüküm sorununun mirasçılık belgesine aynen taşınamayacağını düşündürmektedir.

İncelenen kararlar şu soruları açık bırakmaktadır:

  • Belgenin değişmesi: Tanıma kararı tek başına yeterli mi olacak, yoksa başka dosyalarda görüldüğü gibi belgenin iptali ve yeni belge mi istenecek?
  • Alınmış değerler: 2009 karşı oyu, eşin aldıklarını davayla geri vermek zorunda kalacağını itiraz olarak işlemişti. İadenin hangi dava ve süreye bağlı olacağı kararlarda yer almamaktadır.
  • Üçüncü kişiler: Eşten mal edinenlerin ve tereke alacaklılarının durumu tartışılmamıştır.
  • Ölümden sonra kesinleşme: Yabancı karar ölümden sonra kesinleşmişse kararlardaki tarih sırası gerekçesi kurulamaz; bu hâl incelenen kararlarda tartışılmamıştır.

Mirasçılar Dava Açmadan Nüfusa Başvurabilir mi?

Bu soru açıktır. 2026 kararındaki “ancak mahkeme kararı ile” ifadesi 2011 kararındaki ifadeyle aynıdır; oysa 5490 sayılı Kanun’un 27/A maddesi 2017’de eklenmiştir ve kararda bu yola değinilmemiştir. Tescil Yönetmeliği’nin 6. maddesine göre taraflardan biri ölmüşse Türk vatandaşı olan diğer taraf veya vekili tek başına başvurabilir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrası, tek taraflı irade beyanıyla gerçekleşen boşanmalar hariç, “evliliği sona ermiş kişilerin tescil talebi öncesinde ölmüş olmaları durumunda” talebin “hukuki yararı bulunanlar tarafından” yapılabileceğini belirtir. Fıkranın yalnız bir eşin öldüğü hâli kapsayıp kapsamadığı metinden kesin olarak anlaşılmamaktadır, çünkü bu hâl ikinci fıkrada ayrıca düzenlenmiştir. Tütüncübaşı da Yönetmelikten önce yazdığı 2017 tarihli çalışmasında mirasçıların 27/A yoluyla başvuramayacağını, tanımayı mahkemeden isteyebileceğini belirtmiştir.

Genel Kurula göre bir hak başka bir yolla “aynı ölçüde güvenli olarak” elde edilebiliyorsa dava açmada hukuki yarar bulunmaz, ancak Genel Kurul bunun için kanun koyucunun dava dışı yolu “açıkça” düzenlemesini arar. Yazarın değerlendirmesine göre yalnız Yönetmelikte görünen bir yol dava hakkını kapatmamalıdır; bu soru incelenen kararlarda tartışılmamıştır. Yönetmeliğin 9. maddesine göre reddedilmiş dava idari başvuruyu da kapattığından yol seçimi somut dosyada ayrıca değerlendirilmelidir; ayrıntı nüfusa tescil bölümündedir.

Yargıtay Ölümden Sonraki Tanıma Davalarında Nasıl Karar Verdi?

Tablo, yayımlanmış kararlardan seçilen dokuz kararı özetler; sayım veya başarı oranı olarak okunmamalıdır.

Karar Davayı açan Tartışılan olay Yargıtay sonucu Belirleyici nokta
E. 2025/7717, K. 2026/6780 (17.06.2026) Ölenin çocukları Ölüm Bozma, oy çokluğu Tanıma miras payını etkiler
E. 2024/10660, K. 2025/696 (23.01.2025) Eşlerden biri Türk boşanma kararı Sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozma, oy birliği Hukuki yarar kalmadı
E. 2023/5707, K. 2023/6196 (13.12.2023) Eşlerden biri Dava sürerken kesinleşen Türk boşanma kararı Bozma, oy birliği Hukuki yarar kalmadı
E. 2022/2104, K. 2022/3883 (25.04.2022) Ergin çocuklar Yabancı nafaka ilamı Bozma, oy birliği İlamda davacı olmayan çocuğun yararı kabul edildi
E. 2015/787, K. 2015/11676 (04.06.2015) Sağ kalan eş Ölüm Bozma, oy birliği Sonraki ölüm tanımaya engel değil
E. 2011/21901, K. 2012/8257 (03.04.2012) Küçük mirasçı adına kayyım Ölüm Bozma, oy birliği Kişiye bağlı hak gerekçesi kabul edilmedi
HGK E. 2011/2-593, K. 2011/726 (30.11.2011) Ölenin çocuğu Ölüm Direnme kararının bozulması, oy çokluğu Mirasçı “hukuki yararı bulunan herkes” içindedir
E. 2009/8580, K. 2009/21495 (14.12.2009) Ölenin çocuğu Ölüm Bozma, oy çokluğu Veraset ilamındaki mirasçının hukuki yararı kabul edildi
E. 2009/5209, K. 2009/18061 (22.10.2009) Yasal mirasçılar Ölüm Bozma, oy birliği Mirasçıların hukuki yararı kabul edildi

Bu kararlardan üç sonuç çıkmaktadır:

  • Ölüm dosyalarında sonuç aynı yöndedir. Tabloda ölümden sonra açılan davalarda hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmemiş, dosyalar esasın incelenmesine yöneltilmiştir. Bunların hiçbiri tanımanın kabulü değildir.
  • Tablodaki engel Türk boşanma kararıdır. Hukuki yarar yokluğu sonucu yalnız Türk mahkemesinin boşanma kararı bulunan dosyalarda ortaya çıkmıştır.
  • “Herkes” somut yarar ister. E. 2022/2104 sayılı kararda ilam çocuklar yararına nafakaya hükmettiği için ergin çocukların hukuki yararı kabul edilmiştir. Yazarın değerlendirmesine göre ölçüt yakınlık değil, kararın kişinin hakkına etkisidir.

Kasım 2026’da UYAP’ta yapılan sınırlı ifade aramalarında, ölümden sonra açılan tanıma davasının hukuki yarar yokluğundan reddini onayan bir Yargıtay kararına rastlanmamıştır. Ters görüş alt derece kararlarında, karşı oylarda ve yukarıdaki genel cümlede görülmektedir. Arama yalnız yayımlanmış kararları ve kullanılan ifadeleri kapsar; böyle bir kararın bulunmadığını kanıtlamaz.

Bozmadan Sonra Mahkeme Neyi İnceleyecek?

Karar yalnız davayı kimin açabileceğini çözdü; tanımanın şartları ayrı bir konudur. 58. maddeye göre tanımada tenfiz şartları aranır, 54. maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki karşılıklılık ise uygulanmaz. Bu nedenle esasta münhasır yetki, kamu düzeni ve usulüne uygun çağrı gibi başlıklar gündeme gelebilir; bunlar tenfiz şartları incelemesinde ele alınmıştır, genel çerçeve için yabancı mahkeme kararları rehberine bakılabilir.

Karşı taraf 55. madde uyarınca tenfiz şartlarının bulunmadığını ileri sürebilir. Davalı dosyaya göre değişmiştir; 2026 dosyasında boşanma kararının diğer tarafı, 2015 dosyasında ölenin annesi ve kardeşleridir. İncelenen ölüm dosyaları aile mahkemelerinde görülmüştür; 57. maddeye göre kabul veya ret kararının temyizi genel hükümlere tabidir. Karar kesinleşme bilgisi içermemektedir, UYAP aramasında dosyanın sonraki aşamasına ilişkin bir karar da bulunamamıştır. Yeniden yargılamanın sonucu bilinmemektedir.

Kasım 2026 başındaki sınırlı taramada, 17 Haziran 2026’dan sonra 5718 sayılı Kanun’un 20 ve 50-59. maddelerinde, 5490 sayılı Kanun’un 27/A maddesinde veya Türk Medenî Kanunu’nun bu yazıdaki maddelerinde değişiklik saptanmamıştır. 7589 sayılı Kanun’un ulaşılan metni Türk Medenî Kanunu’nda yalnız 440 ve 444. maddeleri değiştirmekte, 5718 ve 5490 sayılı Kanunları anmamaktadır. Resmî mevzuat sitesine erişilemediğinden bu tespit kesin değildir.

Babası Yurt Dışında Boşanmış Mirasçıların Dosyasında Ne İncelenmelidir?

  • Tarih sırası: Yabancı kararın kesinleşme tarihi ölüm tarihiyle karşılaştırılmalıdır; Genel Kurul kesinleşmenin ölümden önce olmasına dayanmıştır (HGK E. 2011/2-593).
  • Türk boşanma kararı: Aynı eşler hakkında Türkiye’de kesinleşmiş boşanma kararı varsa hukuki yarar tartışması doğar (E. 2024/10660, E. 2023/5707).
  • Mirasçılık sıfatı: Daire, davacının mirasçılığını veraset ilamından saptamıştır (E. 2009/8580).
  • Belgeler: Kesinleşme kanıtı ile yabancı belgelerin onayı ve tercümesi baştan değerlendirilmelidir.

Sık Sorulan Sorular

Ölen Eşin Mirasçıları Yabancı Boşanma Kararının Tanınmasını İsteyebilir mi?

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/7717 sayılı kararında oy çokluğuyla mirasçıların hukuki yararı bulunduğunu kabul etmiştir. Hukuk Genel Kurulu da E. 2011/2-593 sayılı kararında aynı sonuca ulaşmıştır. Mirasçılar davayı açabilir, ancak tanıma şartları mahkemece ayrıca incelenir.

Yabancı Boşanma Tanınırsa Sağ Kalan Eş Mirastan Düşer mi?

Hukuk Genel Kurulu gerekçesine göre tanıma hâlinde eşler yabancı kararın kesinleştiği tarihten itibaren boşanmış sayılır ve Türk Medenî Kanunu’nun 181. maddesi uyarınca boşanan eşler birbirine yasal mirasçı olamaz. İncelenen kararlarda terekenin bu sonuca göre paylaştırıldığı bir dosya bulunmamaktadır.

Yabancı Boşanmanın Tanınması Hangi Tarihten İtibaren Sonuç Doğurur?

5718 sayılı Kanun’un 59. maddesine göre yabancı ilamın kesin hüküm veya kesin delil etkisi, yabancı kararın kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder. Hukuk Genel Kurulu, boşanmaya bağlı miras sonuçlarının da aynı tarihten itibaren doğacağını belirtmiştir.

Eş Sağlığında Tanıma Davası Açmadıysa Mirasçılar Dava Açabilir mi?

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2026 kararındaki çoğunluğa göre açabilir. Karşı oy, murisin dört yılı aşkın eylemsizliğinin mirasçıları bağladığını ve mirasçıların ancak murisin açtığı davada yer alabileceğini savunmuştur. Çoğunluk gerekçesinde eylemsizlik ayrıca değerlendirilmemiştir.

Nüfusta Evli Görünen Ölmüş Kişinin Boşanması Tanınabilir mi?

Hukuk Genel Kurulu, nüfusta evli görünen sağ kalan eşin dahi tanıma isteyebileceğini belirtmiştir. Yabancı karar ölümden önce kesinleşmişse tanıma hâlinde evlilik o tarihte sona ermiş sayılır.

Tanımadan Sonra Mirasçılık Belgesi Kendiliğinden Değişir mi?

İncelenen Yargıtay kararlarında bu soruya açık bir cevap yoktur. Türk Medenî Kanunu’nun 598. maddesine göre mirasçılık belgesinin geçersizliği her zaman ileri sürülebilir. Belgenin nasıl değiştirileceği ve alınan değerlerin nasıl geri isteneceği somut dosyada ayrıca değerlendirilmelidir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2026 Bozma Kararı Davayı Bitirdi mi?

Hayır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, dosyayı tanıma isteminin esası hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulması için ilk derece mahkemesine göndermiştir. Yeniden yargılamanın sonucu ve kararın kesinleşme durumu yayımlanan metinden anlaşılmamaktadır.

Sonuç: Mirasçı Davayı Açabilir, Tanıma ve Miras Payı Ayrıca Belirlenir

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2026 kararı, ölen eşin mirasçılarının yabancı boşanma kararının tanınmasını isteyebileceğini oy çokluğuyla kabul etmiş, Hukuk Genel Kurulunun 2011 çizgisini atıf yapmadan sürdürmüştür. Karşı oyun kişiye bağlı hak itirazı önceki kararlarda karşılanmıştır; murisin eylemsizliği ise doğrudan cevaplanmış değildir.

Tanıma kabul edilirse boşanma yabancı kararın kesinleştiği tarihten itibaren hüküm ifade eder; bu tarih ölümden önceyse kararların gerekçesine göre sağ kalan eşin yasal mirasçılığı ortadan kalkar. Bu sonuç kendiliğinden doğmaz, tanıma şartlarının sağlanmasına ve miras hukukunun ayrıca uygulanmasına bağlıdır. Dairenin “ölüm” ifadesi açıkça terk edilmediğinden benzer dosyalarda tarih sırası ile metinler arasındaki fark birlikte gösterilmelidir.

Hukuki Kaynaklar ve İlgili İncelemeler

Mevzuat

Yargıtay Kararları

Liste yazıda anılan kararları içerir, tarama sonuçlarının tamamı değildir.

Diğer Kaynaklar ve İlgili Yazılar

Yazar ve Hukuki Bilgilendirme

Av. Batın YILMAZ
İstanbul Barosu – Sicil No: 77008

Bu metin, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 17.06.2026 tarihli, E. 2025/7717, K. 2026/6780 sayılı kararına dayalı hukuki karar incelemesidir. İnceleme, yayımlanan karar metniyle sınırlıdır; başka dosyalarda aynı sonucun elde edileceği anlamına gelmez.

Bu sayfadaki içerikler genel bilgilendirme amaçlıdır ve bütün meslektaşlarımızın kullanımına açıktır. Ancak 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca, yazının tamamının veya bir bölümünün kullanılması hâlinde “Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi – batinyilmaz.av.tr” şeklinde kaynak gösterilmesi ve ilgili yazıya bağlantı verilmesi konusunda hassasiyet rica etmekteyiz.

Bu sayfadaki içerikler genel bilgilendirme amaçlıdır ve bütün meslektaşlarımızın kullanımına açıktır. Ancak 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca, yazının tamamının veya bir bölümünün kullanılması hâlinde “Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi – batinyilmaz.av.tr” şeklinde kaynak gösterilmesi ve ilgili yazıya bağlantı verilmesi konusunda hassasiyet rica etmekteyiz.

Av. Batın Yılmaz

Yazar

Av. Batın Yılmaz

Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi'nin kurucu avukatı. Ceza, şirketler, idare, gayrimenkul, icra ve tazminat hukukunun yanı sıra yabancılar ve vatandaşlık hukukunda dava ve danışmanlık yürütüyor.

Ofisimiz hakkında