Emsal karar incelemeleri

İade Talebi Kabul Edilebilir Kararı Bozuldu: Yargıtay 5. Ceza Dairesi

Bu yazıda 17 başlık
  1. Kısa Cevap: Yargıtay “İade Talebi Kabul Edilebilir” Kararını Bozar mı?
  2. Yargıtay 5. Ceza Dairesi Kararının Künyesi
  3. Uyuşmazlık Nasıl Başladı? İsrail’in Talebinden Ağır Ceza Kararına
  4. Müdafi Yargıtayda Hangi İtirazları İleri Sürdü?
  5. Yargıtay Kararı Neden Bozdu? İnsan Hakları Riski, Aile Bağları ve Eksik Belge
  6. Daire Riski Saptadı mı, Yoksa Araştırılmadığını mı Söyledi?
  7. Yargıtay Hangi Durumda Bozuyor, Hangi Durumda Onuyor?
  8. Uluslararası Koruma Başvurusu veya Vatandaşlık Davası İadeyi Bekletir mi?
  9. Mahkeme ve Yargıtay Delilleri Ne Kadar İnceleyebilir?
  10. Temyiz Nerede Yapılır, Mahkeme Kararından Teslime Hangi Aşamalar Vardır?
  11. Bozma Tutukluluğu ve Kırmızı Bülteni Ortadan Kaldırır mı?
  12. Kararın Sonuçları ve Sınırları
  13. Benzer Bir Dosyada Hangi Hususlar İncelenmelidir?
  14. Sık Sorulan Sorular
  15. Sonuç: Bozmanın Türü ve Sonraki Seyri Belirleyicidir
  16. Hukuki Kaynaklar ve İlgili İncelemeler
  17. Yazar ve Hukuki Bilgilendirme
Av. Batın Yılmaz

Yazan ve inceleyen: Av. Batın Yılmaz (İstanbul Barosu, Sicil No: 77008)
Yayın:  ·  Son güncelleme:
Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; somut dosyanız için hukuki görüş yerine geçmez.

Kısa Cevap: Yargıtay “İade Talebi Kabul Edilebilir” Kararını Bozar mı?

Evet, bozabilir; ancak bozma kendiliğinden gerçekleşmez ve iade sürecini her zaman bitirmez. Ağır ceza mahkemesinin “iade talebi kabul edilebilir” kararını temyizde inceleyen Yargıtay, suçun işlenip işlenmediğini değil, iade şartlarının ve iade engellerinin gereği gibi incelenip incelenmediğini denetler.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi bu denetimin belirgin bir örneğini 23 Mart 2026 tarihli, E. 2026/2109, K. 2026/5026 sayılı kararında ortaya koydu. Daire, İsrail’in iade talebine ilişkin kararı oy birliğiyle bozdu. Gerekçede kişinin karşılaşabileceği insan hakları ihlalleri ile Türkiye’deki aile bağlarını birlikte değerlendirdi ve mahkemenin talebin kabul edilebilir olmadığına karar vermesi gerektiğini belirtti. “Kabule göre de” başlığında ise iddianamenin onaylı çevirisi getirtilmeden eksik incelemeyle karar verildiğini ve suç tarihlerinin yanlış gösterildiğini ekledi.

Bozma davanın sonu değildir ve iade yolunu kendiliğinden kapatmaz, çünkü dosya mahkemeye döner. İncelenen bir dosyada yeni karar düzeltilerek onanmış, başka bir dosyada ise 8. Ceza Dairesi mahkemenin direnmesini yerinde bularak kendi bozma kararını kaldırmıştır. Denetim tek yönlü de değildir, çünkü Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine talebi reddeden bir karar da bozulmuştur.

Bu inceleme, yayımlanan karar metinlerine dayanır ve yalnızca ağır ceza kararından sonraki Yargıtay denetimini ele alır. Bültene karşı izlenecek yol için kırmızı bültenin kaldırılması yazısına, konunun ceza hukuku çerçevesi için kırmızı bülten ve Interpol aramaları yazısına bakılabilir.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi Kararının Künyesi

Başlık Bilgi
Mahkeme Yargıtay 5. Ceza Dairesi
Esas ve karar numarası E. 2026/2109, K. 2026/5026
Karar tarihi 23.03.2026
Temyiz edilen karar İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi, 02.12.2025, E. 2022/172, K. 2025/392
Talep eden devlet İsrail, 05.04.2022 tarihli iade talepnamesi
Talebin konusu Ceza soruşturması ve tutuklamaya dönük yakalama emrinin infazı
Temyiz eden İadesi talep edilen kişinin müdafii
Tebliğname görüşü Bozma
Dayanılan hükümler 6706 sayılı Kanun m. 11/1-b, 11/4 ve 18/2; Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi (SİDAS) m. 3/2 ve 12/2
Sonuç 5271 sayılı Kanun m. 302/2 uyarınca oy birliğiyle bozma

Uyuşmazlık Nasıl Başladı? İsrail’in Talebinden Ağır Ceza Kararına

İsrail Devleti Adalet Bakanlığı, 5 Nisan 2022 tarihli talepnameyle Türkiye’de bulunan bir kişinin iadesini istedi. Talep, 10 Ekim 2019’dan önceki döneme ilişkin suç isnatları nedeniyle başlatılan ceza soruşturmasına ve tutuklamaya dönük yakalama emrinin infazına dayanıyordu. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi 2 Aralık 2025’te talebin kabul edilebilir olduğuna karar verdi, kişinin müdafii de bu kararı temyiz etti.

İsnatların ayrıntısı bu incelemenin konusu değildir, çünkü Sözleşmenin adında “suçlu” kelimesi geçse de iade yargılaması bir suçluluk tespiti yapmaz. Karar metninde isnatların sübutuna ilişkin bir değerlendirme yer almadığından bu incelemede “iadesi talep edilen kişi” ifadesi kullanılmıştır.

Müdafi Yargıtayda Hangi İtirazları İleri Sürdü?

Karar özetine göre temyizde dört ana itiraz yer aldı:

  • Suçlamaların soyut ve dayanaksız olduğu, fiillere ilişkin delillerin talep eden devletçe gönderilmediği.
  • İade hâlinde kötü muamele görme, keyfî tutuklanma ve adil yargılanmama tehlikesinin kararda tartışılmadığı, iadenin geri gönderme yasağını ihlal edeceği.
  • Kişinin beş yılı aşkın süredir ailesiyle birlikte Türkiye’de yaşadığı.
  • Vatandaşlık başvurusunun reddine karşı açılan davanın sonucu beklenmeden karar verilmesinin geri dönülmesi zor sonuçlar doğuracağı.

Daire temyiz nedenlerini genel olarak yerinde gördü; asıl bozma gerekçesi ikinci ve üçüncü itirazlarla örtüşmektedir. İddianame çevirisine ilişkin tespit ilk itirazla temas etmekte, vatandaşlık davasının beklenmesi konusunda ise kararda açık bir değerlendirme yer almamaktadır.

Yargıtay Kararı Neden Bozdu? İnsan Hakları Riski, Aile Bağları ve Eksik Belge

Daire, 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu ile SİDAS hükümlerine dayanarak gerekçesini adım adım kurdu:

  1. Zorunlu engel. Kişinin ırkı, etnik kökeni, dini, vatandaşlığı, sosyal grubu veya siyasi görüşleri nedeniyle soruşturma, kovuşturma veya cezaya ya da işkence veya kötü muameleye maruz kalacağına dair “kuvvetli şüphe sebeplerinin” bulunması, Kanun’un 11/1-b hükmünde ret sebebidir. SİDAS m. 3/2 de ırk, din, milliyet veya siyasi kanaat bakımından benzer bir engel öngörür.
  2. İstisnasız yükümlülük. Daire, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Anayasa Mahkemesi içtihadını özetleyerek gerçek riskin ciddi gerekçelerle gösterildiği durumlarda kişinin iade edilmemesi gerektiğini belirtti. Aktarılan AİHM kararlarına göre bu yükümlülük, kamu düzeni veya güvenliği açısından risk oluşturan kişiler için de geçerlidir ve uluslararası terörizm tehlikesi bulunan hâllerde bile istisnası yoktur.
  3. Titiz araştırma. Riske ilişkin iddiaların gerçekliği ve açıklamaların makul olup olmadığı “ulusal makamlar tarafından titiz bir şekilde araştırılmalıdır”. İncelemede iadenin öngörülebilir sonuçları, hedef ülkenin genel durumu, kişinin durumu ve muamelenin asgari ağırlık eşiğine ulaşıp ulaşmadığı dikkate alınır; ulusal veya uluslararası kuruluş raporlarından ve diğer kaynaklardan da resen yararlanılması gerekir.
  4. Kişisel hâller. Kanun’un 11. maddesinin dördüncü fıkrasına göre uzun süredir Türkiye’de bulunma veya evlilik gibi hâller nedeniyle iade, kişiyi veya ailesini fiilin ağırlığıyla orantısız şekilde mağdur edecekse talep kabul edilmeyebilir.

Daire, araştırma yapılmamasının AİHM ve Anayasa Mahkemesi içtihadındaki sonucunu şu sözlerle aktarmıştır:

“…ilgili yabancının ülkeden çıkarılması hâlinde kötü muameleye ya da yaşam hakkına yönelik bir ihlale maruz kalma konusunda gerçek bir riskle karşı karşıya kalıp kalmayacağı konusunda açıklandığı şekilde bir araştırma yapılmamasının bizatihi Sözleşme ya da Anayasa’nın ihlali anlamına geldiği sonucuna varmaktadır…”

Daire bu çerçeveyi somut dosyaya uygularken kişinin Türk vatandaşı iki çocuğu bulunduğunu, kendisinin de bu çocukların Türk vatandaşı annesiyle Türkiye’de yaklaşık beş yıldır birlikte yaşadığını gözetti. Bozmanın ilk ayağı şu cümleyle kurulmuştur:

“…her ne kadar iadesi talep edilen kişi İsrail vatandaşı olup siyasi suçlu olmasa da Filistin asıllı Arap Müslüman olduğunu beyan etmesi karşısında, talep eden devlete iadesi hâlinde karşılaşabileceği insan hakları ihlalleri ve … bu çocukların annesi olan Türk vatandaşı bir kadın ile Türkiye’de yaklaşık 5 yıldır birlikte yaşadığı hususları da dikkate alınarak iade talebinin kabul edilebilir olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması…”

“Kabule göre de” başlığı altında iki aykırılık daha sayıldı. Bu ifade, ilk ayaktan ayrı olarak mahkemenin kabulü esas alınsa bile kararın hukuka aykırı olduğunu anlatır. Birincisi, SİDAS m. 12/2 ile Kanun’un 18. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak iddianamenin tercüme edilmiş onaylı örneği getirtilmeden eksik incelemeyle karar verilmesidir. İkincisi, suç tarihlerinin karar başlığında “2022” olarak yanlış gösterilmesidir.

Daire Riski Saptadı mı, Yoksa Araştırılmadığını mı Söyledi?

Kararın en önemli açık sorusu budur, çünkü gerekçenin büyük bölümü araştırma yükümlülüğünü anlatmaktadır. Nitekim E. 2025/6495 sayılı kararda Daire, iddiaların “araştırılarak” değerlendirilmesini istemiştir. Burada ise ilk ayakta mahkemeden risk araştırması yapmasını değil, talebin kabul edilebilir olmadığına karar vermesini istemiş; “eksik inceleme” ifadesini yalnızca “kabule göre de” başlığındaki iddianame çevirisi için kullanmıştır.

Buna karşılık kararda riskin hangi rapora, belgeye veya ülke bilgisine dayandığı gösterilmemiş, hedef ülkenin genel durumuna ilişkin ayrı bir tespit yapılmamıştır. Talep eden devletin teminat verip vermediği de metinden anlaşılmamakta, Daire sonuca kişinin beyanını ve Türkiye’deki aile durumunu birlikte değerlendirerek ulaşmaktadır.

Bu nedenle karar, belirli bir köken veya din beyanının her dosyada iadeyi engellediği şeklinde okunamaz. Fransa’nın talebine ilişkin E. 2026/6453, K. 2026/8074 sayılı dosyada müdafi köken ve din temelli ayrımcılık riskini ileri sürmüş, fakat bozma gıyap sorununa dayanmıştır. Çek Cumhuriyeti’nin talebine ilişkin E. 2024/24515, K. 2026/3314 sayılı dosyada da din temelli baskı iddiası bozma gerekçeleri arasında yer almamıştır. Her iki kararda bu iddialara ilişkin açık bir değerlendirme bulunmamaktadır.

İki engelin niteliği de farklıdır, çünkü Kanun (b) bendinde “kabul edilmez”, dördüncü fıkrada ise “kabul edilmeyebilir” ifadesini kullanır. Daire bu iki hükmü aynı sonuca bağlamış, hangisinin tek başına yeterli olacağını ayırmamıştır. Daire ayrıca “siyasi suçlu olmasa da” ifadesini kullandığından sonuç siyasi suç engeline dayanmamaktadır; gözetilen riskin siyasi suç isnadı olmadan da engel oluşturabilmesi kararın öğretici yönüdür.

Yargıtay Hangi Durumda Bozuyor, Hangi Durumda Onuyor?

UYAP Emsal Karar veri tabanında “iade talebinin kabul edilebilir” ifadesi 3 Kasım 2026’da 144 Yargıtay kararı döndürmüştür. Sayı yalnızca yayımlanmış kararları kapsar, sonuç dağılımı çıkarılmamıştır ve bozulma oranı olarak okunmamalıdır. Aşağıdaki kararlar farklı sonuçları göstermek için seçilmiş olup tamamı 5. Ceza Dairesine aittir.

Karar Talep eden devlet Başlıca sorun Dairenin yaklaşımı Sonuç
E. 2026/2109, K. 2026/5026 (23.03.2026) İsrail İnsan hakları ihlali riski, aile bağları, eksik iddianame Talep kabul edilemez bulunmalıydı Bozma
E. 2026/6453, K. 2026/8074 (13.07.2026) Fransa Gıyapta verilen, kesinleşmemiş mahkûmiyetler Yeniden yargılama teminatı verilirse kabul kararı verilebilir Bozma
E. 2025/6495, K. 2025/11186 (20.10.2025) Rusya Uzun süreli ikamet ve aile iddiası m. 11/4 yönünden araştırma yapılmalıydı Bozma
E. 2026/1898, K. 2026/5025 (23.03.2026) Rusya E. 2025/6495 dosyasında bozmadan sonraki yeni kabul kararı Takdir isabetli, yalnızca “geri verme” ibaresi düzeltildi Düzelterek onama
E. 2026/2983, K. 2026/6578 (18.05.2026) Türkmenistan Mahkeme talebi reddetmiş, savcı temyiz etmişti Sübut incelenmez, talep kabul edilebilir bulunmalıydı Bozma
E. 2026/7826, K. 2026/8346 (07.09.2026) Almanya Kötü muamele, ayrımcılık, zamanaşımı, yaş ve sağlık itirazları Şüphe sebebi bulunmadığı kabul edildi Onama

Bu kararlardan dört sonuç çıkmaktadır:

  • Araştırma bozması sonucu açık bırakır. E. 2025/6495 sayılı dosyada Daire, delil itirazlarını reddetmiş, ancak ikamet ve aile iddialarının araştırılmasını istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak aynı sonuca varmış, kişinin isnat edilen suç tarihinden sonra Türkiye’ye yerleştiğini aile bağlarına karşı tartmıştır. Daire, E. 2026/1898 sayılı kararında bu takdirde isabetsizlik görmemiştir.
  • Gıyap bozmasında sonuç teminata bağlıdır. E. 2026/6453 sayılı dosyada mahkûmiyetler kesinleşmemiş olduğundan Daire, Kanun’un 10. maddesinin ikinci fıkrası ile Ek İkinci Protokol m. 3/1’i birlikte değerlendirerek duruşma açılacağına ve savunma haklarının tanınacağına dair teminat verilirse kabul kararı verilebileceğini belirtmiştir.
  • Bozma gerekçesi sonucu gösterebilir. Ana kararda talebin kabul edilebilir olmadığına, E. 2026/2983 sayılı kararda ise kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerektiği yazılmıştır. Bu ikinci kararda Daire, teminatları da gözeterek Cumhuriyet savcısının temyizini yerinde bulmuştur; iki dosya da mahkemesine gönderilmiştir.
  • Risk itirazı her dosyada sonuç vermez. E. 2026/7826 sayılı dosyada benzer itirazlar reddedilmiş, Daire kötü muameleye dair “herhangi bir şüphe sebebinin bulunmadığı” sonucuna varmıştır.

Uluslararası Koruma Başvurusu veya Vatandaşlık Davası İadeyi Bekletir mi?

Kanun’un 11. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kişinin Türk vatandaşı olması iade engelidir; Uluslararası Ceza Divanına taraf olmanın gerektirdiği yükümlülükler bunun dışındadır. Bu nedenle vatandaşlığı geri alınan veya vatandaşlık başvurusu reddedilen kişilerde bekleyen dava önem kazanır. Ancak incelenen kararlarda bekleme sorusunun yerleşik bir cevabı görülmemektedir. Belçika’nın talebine ilişkin Çankırı dosyası, bozmanın neden son söz olmadığını ve aynı dosyada verilen cevabın nasıl değiştiğini göstermektedir:

Tarih Merci ve karar Sonuç
19.02.2024 Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi, E. 2023/410, K. 2024/41 Talep kabul edilebilir bulundu.
15.10.2024 8. Ceza Dairesi, E. 2024/18054, K. 2024/7673 Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle bozma
11.12.2024 Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi, E. 2024/407, K. 2024/449 Bozmaya karşı direnme
14.07.2025 8. Ceza Dairesi, E. 2025/12, K. 2025/6153 Bozma kararının kaldırılması ve oy birliğiyle onama

2024 tarihli bozmanın dört gerekçesi vardı. Daire, Danıştay 10. Dairesindeki vatandaşlık davası ile il göç idaresine yapılan uluslararası koruma başvurusunun sonucunun beklenmemesini eksik araştırma saydı. Eylemlerin somutlaştırılması için delil bilgilerinin getirtilmemesini, Türk vatandaşı çocuk ve ticari faaliyet yönünden m. 11/4 araştırmasının yapılmamasını ve Kanun’un 10. maddesinin dördüncü fıkrası ile SİDAS m. 14/1 uyarınca taahhüt bulunmamasını da hukuka aykırı gördü.

Mahkeme direnirken kişinin Türk vatandaşı olmadığını ve Danıştayın yürütmenin durdurulması istemini reddettiğini belirtti. Vatandaşlık kazanılırsa bunun ileri sürülebileceğini, koruma başvurusunun sonucunun da “son teslim aşamasına kadar” ileri sürülebileceğini ve ilgili makamlarca dikkate alınacağını ekledi. Evrakı yeterli, taahhütnameyi gereksiz gördü ve aile bağları yönünden fiilin ağırlığı karşısında orantısız bir mağduriyet değerlendirmesine varılmadığını belirtti. 8. Ceza Dairesi bu gerekçeyi isabetli bularak kendi bozmasını kaldırdı. Danıştay 10. Dairesi ise E. 2023/4836 sayılı vatandaşlık davasını direnmeden sonra, 24 Aralık 2024’te temyiz yolu açık olmak üzere reddetmişti (K. 2024/6781). Bu karara serinin ilk yazısında değinilmiştir; 8. Ceza Dairesi kararında ise anılmamaktadır.

Ancak çizgi kapanmış değildir, çünkü 8. Ceza Dairesi 5 Mart 2026 tarihli E. 2024/24515 sayılı kararında Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin Çek Cumhuriyeti talebine ilişkin kararını, tebliğnamenin onama görüşüne aykırı olarak oy birliğiyle bozdu. Gerekçeler yine vatandaşlık davasının sonucunun beklenmemesi, eylemlerin somutlaştırılmaması ve taahhüt bulunmamasıydı. Kararda 14 Temmuz 2025 tarihli karara atıf yapılmamış, farkın nedeni açıklanmamıştır. Antalya kararında davanın derdest olduğu belirtilmiş, yürütmenin durdurulması isteminin sonucuna yer verilmemiştir; kararda bu noktalara dayanan bir ayrım da yapılmamıştır. Kararda uluslararası koruma başvurusundan söz edilmediğinden 2026 bozması koruma sorusuna cevap vermemektedir.

Koruma başvurusunun beklenmesini gerektiren bozma gerekçesi, burada incelenen kararlarda yalnızca sonradan kaldırılan 2024 tarihli kararda görülmektedir; bu karara dayanılırken 14 Temmuz 2025 tarihli gelişme de kontrol edilmelidir. Ancak bu kaldırma dosyaya özgüdür ve koruma başvurusunun hiçbir dosyada beklenmeyeceğine dair genel bir kural koymamaktadır. Derdest vatandaşlık davası ise 2026 kararında yeniden bozma sebebi yapılmıştır; o dosyanın bozmadan sonraki seyri yayımlanan metinden anlaşılmamakta ve bu incelemenin kapsamında bulunmamaktadır.

Mahkeme ve Yargıtay Delilleri Ne Kadar İnceleyebilir?

Kararlarda iki yaklaşım yan yana durmaktadır. E. 2026/2983 sayılı kararda “iade talebine konu suçun sübutu ya da suça ilişkin delillerin değerlendirilmesi hususlarında mahkemenin görev ve yetkisinin bulunmadığı” belirtilmiş, fiilin iade yargılamasının “sınırlı kapsamı içerisinde” açıklanması yeterli sayılmıştır. E. 2025/6495 sayılı kararda da “sınırlı kapsam” ölçüsü kullanılmıştır. 8. Ceza Dairesinin 2026 tarihli bozmasında ise eylemlerin “nerede, ne zaman ve nasıl işlendiğinin” ve delillerin “nelerden ibaret olduğunun” açıklanması istenmiştir.

Değerlendirmemize göre bu iki yaklaşım birbirini tamamen dışlamaz. Mahkeme delilleri tartarak kişinin suçlu olup olmadığına karar vermez; ancak isnadın ne olduğunu ve iade şartlarını denetleyebilecek ölçüde belgenin dosyaya girmesini arayabilir. Kanun’un 18. maddesinin ikinci fıkrası da belgeler yeterli görülmezse mahkemenin ek bilgi ve belge istemesine imkân tanır. Ana karardaki iddianame çevirisi eksikliği de bu alana girmektedir; ancak bu ayrım kararlarda açıkça kurulmamış, 8. Ceza Dairesi Çankırı dosyasında evrakı yeterli bulan direnmeyi isabetli görmüştür.

Temyiz Nerede Yapılır, Mahkeme Kararından Teslime Hangi Aşamalar Vardır?

Cumhuriyet başsavcılığının talebi üzerine kararı ağır ceza mahkemesi verir ve bu karara karşı yol itiraz veya istinaf değil, temyizdir. Kanun’un 18. maddesinin dördüncü fıkrası “Mahkemenin kararına karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içerir; Daire de bu fıkra ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 285. maddesine dayanmaktadır.

Fıkrada başvuru için ayrı bir süre yazılı değildir. 8. Ceza Dairesi E. 2024/18054 sayılı kararda süre denetimini 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesinin birinci fıkrasına dayandırmıştır. Bu fıkranın güncel metnine göre başvuru hükmü veren mahkemeye yapılır ve süre, hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğinden itibaren iki haftadır. Yargıtayın başvuruları üç ay içinde sonuçlandıracağı ise 18. maddenin dördüncü fıkrasında öngörülmüştür.

Aşama Merci Dayanak Kapsam
İade yargılaması Ağır ceza mahkemesi 6706 m. 15, 18/1 İade şartları ve engelleri
Temyiz Yargıtay 6706 m. 18/4; 5271 m. 285 Hukuka uygunluk denetimi
Bozmadan sonra Ağır ceza mahkemesi 5271 m. 307 Uyma veya direnme; direnme doğrudan temyize tabidir
Yerine getirme Adalet Bakanı ve Cumhurbaşkanı 6706 m. 19/1 Bakanlık görüşleri, teklif ve onay
Bildirim ve teslim Merkezî Makam; ilgili bakanlıklar 6706 m. 19/2, 20/1 Sonucun bildirilmesi, teslimin yürütülmesi

Mahkemenin kararı teslim emri değildir; kesinleşen karar iade evrakıyla birlikte Merkezî Makama gönderilir. Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kararın yerine getirilmesi, Dışişleri ve İçişleri bakanlıklarının görüşü alınarak Adalet Bakanının teklifi ve Cumhurbaşkanının onayına bağlıdır. İncelenen kararlarda bu aşamadaki takdir tartışılmadığından onay aşamasına ilişkin bir ölçüt çıkarılamaz.

Bozma Tutukluluğu ve Kırmızı Bülteni Ortadan Kaldırır mı?

Hayır, kendiliğinden kaldırmaz. E. 2024/18054 ve E. 2024/24515 sayılı kararlarda 8. Ceza Dairesi, bozmayla birlikte “tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması” nedeniyle salıverilme talebini reddetmiştir. E. 2025/6495 sayılı kararda da 16. maddenin ikinci fıkrasındaki aylık inceleme yapılmamış olmasına rağmen tahliye talebi isnadın niteliği dikkate alınarak reddedilmiştir. Koruma tedbirleri bakımından Kanun ayrı bir süre de öngörür. Maddenin üçüncü fıkrasına göre kabul kararının kesinleşmesinden itibaren bir yıl içinde 19. maddeye göre iade kararı verilmezse koruma tedbirleri kaldırılır.

Kırmızı bültene gelince, Çankırı ve Antalya dosyalarında talebin bültenle bağlantısı anlatılmış, ancak bültenin kaldırılmasına ilişkin bir hüküm kurulmamıştır. Bozmanın bülten kaydına etkisi yayımlanan metinlerden anlaşılmamaktadır. Bu ayrı süreç için iade talebinin kaldırılmasına ilişkin yazıya ve ağır ceza kararı bağlamındaki kırmızı bülten yazısına bakılabilir.

İdari süreç de ayrı yürüyebilir, çünkü Çankırı dosyasında sınır dışı etme ve idari gözetim kararı, Antalya dosyasında ise idari gözetim hâli anılmakta, ancak bu işlemlerin hukuka uygunluğu tartışılmamaktadır. Bu işlemlere karşı yol için sınır dışı kararı rehberine bakılabilir.

Kararın Sonuçları ve Sınırları

  • Kesinleşme: Bozma davanın sonu değildir ve karar iade talebini kesin olarak reddetmemiştir. Daire hükmü 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesiyle kendisi değiştirmemiş, dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Mahkeme bozmaya uyabilir veya direnebilir; yeni karara karşı temyiz yolu yeniden gündeme gelir. Bozmadan sonraki seyir yayımlanan metinden anlaşılmamakta, bu inceleme de sonraki kararları kapsamamaktadır.
  • Başka dosyalar: Karar başka kişiler için otomatik sonuç doğurmaz. Kişisel durum, talep eden devlet, teminat ve belgeler her dosyada ayrıca incelenir.
  • Kararda ele alınmayanlar: Yargıtayın onamasından sonraki bireysel başvuru bu kararların konusu değildir. Sınır dışı bağlamındaki ölçütler bireysel başvuru incelemesinde ele alınmıştır.
  • Hukuk değişikliği: Kasım 2026 kontrolünde erişilen kaynaklarda, karardan sonra 6706 sayılı Kanun’un iade hükümlerinde değişiklik tespit edilmemiştir; görülen son değişiklik 2018 tarihlidir. 31 Temmuz 2026 tarihli ve 33326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7589 sayılı Kanun’un erişilen değişiklik listelerinde 6706 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun’un 291 ve 307. maddeleri yer almamaktadır. Kaçak sanıkla ilgili 247. madde ise bu listelerde bulunduğundan, daha önce verilen E. 2026/6453 sayılı kararın gıyap gerekçesi güncel metinle birlikte okunmalıdır.

Benzer Bir Dosyada Hangi Hususlar İncelenmelidir?

Her dosyanın ilk sorusu, talebin soruşturmaya mı yoksa mahkûmiyete mi dayandığıdır. Bunun yanında aşağıdaki hususlar sonucu etkileyebilir:

  • Gıyap ve kesinleşme: Mahkûmiyet kesinleşmemişse veya kişinin yokluğunda verilmişse E. 2026/6453 sayılı karardaki teminat sorunu gündeme gelir.
  • Risk belgeleri: Ana karar, hedef ülke ve kişinin durumu yönünden ulusal ve uluslararası raporlara işaret etmektedir; bu yöntem için menşe ülke araştırması yazısına bakılabilir.
  • Teminatın içeriği: E. 2025/6495 ve E. 2026/2983 sayılı kararlarda merkezî makam teminatları gözetildiğinden teminatın neyi kapsadığı ayrıca okunmalıdır.
  • Aile ve ikamet: Çocukların vatandaşlığı, birlikte yaşama süresi, ticari faaliyet ve isnat edilen suç tarihi ile yerleşme tarihi arasındaki ilişki ana kararda, E. 2024/18054 ve E. 2026/1898 sayılı kararlarda öne çıkmıştır.
  • Taahhüt: E. 2024/24515 sayılı karar taahhüt aramış; E. 2025/12 sayılı kararda taahhütname gereksiz gören direnme yerinde bulunmuştur.

Sık Sorulan Sorular

Yargıtay 5. Ceza Dairesi E. 2026/2109 Sayılı Dosyada Neye Karar Verdi?

Yargıtay 5. Ceza Dairesi, 23 Mart 2026 tarihli K. 2026/5026 sayılı kararıyla İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin iade talebini kabul edilebilir bulan kararını oy birliğiyle bozdu. Daire, insan hakları ihlali riski ile Türkiye’deki aile bağları karşısında talebin kabul edilemez bulunması gerektiğini belirtti. Dosya mahkemesine döndüğünden bozma davanın sonu değildir.

İade Talebi Kabul Edilebilir Kararına Karşı İtiraz mı, Temyiz mi Yapılır?

Ağır ceza mahkemesinin iade talebi hakkındaki kararına karşı temyiz yoluna başvurulur. Dayanak 6706 sayılı Kanun’un 18. maddesinin dördüncü fıkrasıdır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi E. 2024/18054 sayılı kararda süreyi 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesine göre denetlemiştir; bu maddenin güncel metninde süre, gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren iki haftadır.

Yargıtay İade Yargılamasında Suçun İşlenip İşlenmediğini İnceler mi?

Hayır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi E. 2026/2983 sayılı kararda, suçun sübutu ve delillerin değerlendirilmesi konusunda iade mahkemesinin görev ve yetkisi bulunmadığını belirtmiştir. Ancak talepnamedeki isnadın somutluğu ve belgelerin yeterliliği denetime konu olabilmektedir.

Kötü Muamele Riski İleri Sürülürse İade Talebi Reddedilir mi?

Risk iddiası tek başına her dosyada aynı sonucu doğurmaz. 6706 sayılı Kanun’un 11. maddesi kuvvetli şüphe sebeplerini arar. Yargıtay E. 2026/2109 sayılı dosyada bozma, E. 2026/7826 sayılı dosyada onama kararı vermiştir. Teminatlar ve kişinin somut durumu sonucu etkileyebilir.

Uluslararası Koruma Başvurusu Sonuçlanmadan İade Kararı Verilebilir mi?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024 tarihli bozmada başvurunun sonucunu beklemeyi aramış, ancak 14 Temmuz 2025’te mahkemenin direnmesini yerinde bularak bu bozmayı kaldırmıştır. Direnme gerekçesine göre başvuru sonucu son teslim aşamasına kadar ileri sürülebilir. Bu kaldırma genel bir kural koymadığından konu somut dosyada ayrıca değerlendirilmelidir.

Yargıtay Kabul Kararını Bozarsa Kişi Tahliye Edilir mi?

Yargıtay bozması tutukluluğu kendiliğinden sona erdirmez. 8. Ceza Dairesi E. 2024/18054 ve E. 2024/24515 sayılı kararlarda bozmayla birlikte salıverilme taleplerini reddetmiştir. Dosya yeniden görülürken tutukluluk ayrıca değerlendirilir.

Yargıtay Onarsa Kişi Hemen Teslim Edilir mi?

Hayır. 6706 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre kesinleşen mahkeme kararı ayrıca yerine getirme aşamasına tabidir. Dışişleri ve İçişleri bakanlıklarının görüşü alınır, Adalet Bakanı teklif eder ve Cumhurbaşkanı onaylar. Merkezî Makam sonucu talep eden devlete ve kişiye bildirir.

Sonuç: Bozmanın Türü ve Sonraki Seyri Belirleyicidir

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 23 Mart 2026 tarihli kararı, iade yargılamasının belgelerin şeklî kontrolünden ibaret olmadığını göstermektedir. Daire, insan hakları ihlali riski ile aile bağlarını birlikte değerlendirerek kabul kararını bozmuş, “kabule göre de” başlığında iddianame çevirisinin eksikliğini de hukuka aykırı bulmuştur.

Karşılaştırılan kararlar ise bozmanın türüne bakılması gerektiğini ortaya koymaktadır. Araştırma bozmasından sonra aynı sonuç yeniden verilebilmiş, Çankırı dosyasında bozma direnme üzerine kaldırılmış, Antalya dosyasında ise benzer gerekçeler 2026’da yeniden kullanılmıştır. Bu nedenle benzer dosyalarda ilk bakılacak nokta ileri sürülen risk ve eksikliğin hangi belgeye dayandığı, ikincisi ise bozmanın türü ve dayanılan kararın sonraki seyridir.

Hukuki Kaynaklar ve İlgili İncelemeler

Mevzuat

Yargıtay Kararları

Liste yazıda anılan kararları içerir, tarama sonuçlarının tamamı değildir.

Diğer Kaynaklar ve İlgili Yazılar

Yazar ve Hukuki Bilgilendirme

Av. Batın YILMAZ
İstanbul Barosu – Sicil No: 77008

Bu metin, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 23.03.2026 tarihli, E. 2026/2109, K. 2026/5026 sayılı kararına dayalı hukuki karar incelemesidir. İnceleme, yayımlanan karar metniyle sınırlıdır; başka dosyalarda aynı sonucun elde edileceği anlamına gelmez.

Bu sayfadaki içerikler genel bilgilendirme amaçlıdır ve bütün meslektaşlarımızın kullanımına açıktır. Ancak 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca, yazının tamamının veya bir bölümünün kullanılması hâlinde “Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi – batinyilmaz.av.tr” şeklinde kaynak gösterilmesi ve ilgili yazıya bağlantı verilmesi konusunda hassasiyet rica etmekteyiz.

Bu sayfadaki içerikler genel bilgilendirme amaçlıdır ve bütün meslektaşlarımızın kullanımına açıktır. Ancak 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca, yazının tamamının veya bir bölümünün kullanılması hâlinde “Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi – batinyilmaz.av.tr” şeklinde kaynak gösterilmesi ve ilgili yazıya bağlantı verilmesi konusunda hassasiyet rica etmekteyiz.

Av. Batın Yılmaz

Yazar

Av. Batın Yılmaz

Batın Yılmaz Avukatlık Ofisi'nin kurucu avukatı. Ceza, şirketler, idare, gayrimenkul, icra ve tazminat hukukunun yanı sıra yabancılar ve vatandaşlık hukukunda dava ve danışmanlık yürütüyor.

Ofisimiz hakkında